Het verhaal van AZC Onnen

ONNEN

Het Asielzoekerscentrum in Onnen staat landelijk zeer goed bekend en is een voorbeeld voor andere AZC’s in Nederland. Hoe komt het dat het hier zo goed geregeld is? Frank Steenhuisen is er als Senior Consultant van de gemeente Haren van het begin af aan bij betrokken geweest.

Steenhuisen: “Natuurlijk was er wel wat weerstand in het begin. Onnen had 500 inwoners en daar kwamen opeens 480 asielzoekers bij. Maar door goede voorlichting, overleg met omwonenden en een directe aanpak van problemen is het AZC goed geaccepteerd door de inwoners. Men wilde zelfs heel graag dat het leegstaande schooltje midden in het dorp gebruikt zou gaan worden als school voor de asielzoekerskinderen”. Samen met locatiemanager Gerrit de Lang en een aantal opleidingsinstituten heeft Frank Steenhuisen het 'Onnermodel' opgezet. Volgens hem schiet het opvangbeleid in Nederland tekort. “Het is alleen gericht op informatie over Nederland. Je leert er dat er bij de kassa van de supermarkt ‘beurtbalkjes’ staan (ooit van gehoord?) en hoe lang de afsluitdijk is. Maar hoe is het leven in Nederland als vluchteling? Waarmee moet je rekening houden en hoe houd je je staande? Dat krijgt veel te weinig aandacht. Volgende week begint er in Onnen een aanvullende training over het leven in Nederland”, legt Steenhuisen uit. Ook het taalonderwijs schiet tekort.  Steenhuisen: "Asielzoekers beginnen pas na één jaar of meer met het inburgeringstraject. Daarmee gaat veel kostbare tijd verloren maar de gemeente heeft pas verplichtingen wanneer de vluchteling zich met een verblijfsvergunning in de gemeente vestigt. Via het ‘Onnermodel’ wordt geregeld dat asielzoekers al in het AZC direct aan de slag kunnen bij een opleidingsinstituut, met een lening van DUO (studiefinanciering). Daarnaast krijgen ze extra taallessen. Andere gemeenten en AZC’s hebben deze mogelijkheden ook maar er wordt verondersteld dat asielzoekers dit zelf wel regelen”. Frank Steenhuisen heeft altijd al willen investeren in mensen die aan de rand van de samenleving staan. Als 16-jarige jongen woonde hij in Taiwan en zag hoe zwaar de Chinese vluchtelingen het hadden. Hij zag vrouwen zware karren met kolen een helling op duwen om zo in vijf jaar te sparen voor een eigen kraampje met koopwaar. Zelf had hij alle luxe en zijn ouders hebben hem altijd geleerd ook aandacht te hebben voor mensen die het niet zo goed hebben. Hij wil het Onnermodel graag verder uitdragen en brengt het onder de aandacht van o.a. het VNG, het COA en de politiek. Steenhuisen: “Het is veel sjorren, sleuren, zoeken en trekken. Maar het is mooi werk!”. Helga Kouwenhoven, journalist Harener Weekblad

Auteur

kvanderweide