Gedichtenavond Patricia Alexandra

HAREN

Patricia Alexandra (23) houdt op 20 mei een gedichtenavond in het Clockhuys, waarin fotografie, klassieke muziek én poëzie samen zullen komen, onder de naam: Patricia Alexandra, Poems of an Ordinary Girl, with an extraordinary Heartbeat. Van 10  t/m 17 mei zal er in het Clockhuys een expositie aan voorafgaan, hierbij worden de foto's van Pia Hemmen tentoongesteld die bij de gedichten horen.

Patricia studeert bij Veselina Manikova, plaatsvervangend concertmeester van het Noord Nederlands Orkest en hoofdvakdocente viool aan het Prins Claus conservatorium. Naast viool houdt zij van klassiek piano, jazz zang en schrijf zo nu en dan zelf liedjes en teksten. Ongeveer een jaar geleden begon zij met gedichten schrijven. Dit naar aanleiding van een relatie wat een grote inspiratie voor haar was. Patricia Alexandra: "Deze gedichten schreef ik terwijl ik naar klassieke muziek luisterde van de componist DustinO’Halloran. En vandaar dat er op de gedichtenavond op 20 mei ook een live klassiek ensemble aanwezig zal zijn, die zal spelen terwijl ik de gedichten voordraag. De link naar fotografie is ontstaan toen ik hem van de kerst en originele kerstkaart wou sturen. Ik wou iets anders, en iets persoonlijks dus schoten fotografe Pia van Hemmen en ik de foto voor op de voorkant van de kaart, en het gedicht stond binnen in de kaart. Uiteindelijk is het niet bij alleen een kerstkaart gebleven dus werden alle 6 gedichten voorzien van een (bijpassende) foto. Naast mijn liefde en passie voor de muziek, hou ik ook erg van hardlopen. Dit doe ik overigens altijd zingend!" Patricia Alexandra is op dezelfde dag geboren als haar popidool Amy Winehouse, namelijk op 14 september. Ze ging eerst naar CBS de Borg in Haren, vervolgens ging naar het Augustinus College in Groningen. Momenteel woont zij in de Biotoop in Haren. Patricia Alexandra: "Wonen in Haren voelt echt telkens weer als thuiskomen! Ondanks dat ik elke dag naar Groningen ga ivm studie, voel ik mij nergens zo op mijn plek als in Haren. Ik geniet van het vele groen, en verder vind ik Haren een erg gezellig dorp om in te wonen". Wat maakt vioolspelen voor jou zo bijzonder? Voor mij is vioolspelen een manier om mezelf te uiten. Mensen hebben natuurlijk woorden, maar eigenlijk is de muziek ook een ontzettend sterke, en mooie taal.
Kom je uit een muzikaal gezin? In ons huis zeggen mijn broer en ik altijd dat onze grote zus de pioneer was! Zij begon als jong meisje met viool spelen. Toen wou mijn oudere broer ook op viool les, en aangezien ik altijd meeging naar de groeps en individuele lessen 'moest en zou ik' van mezelf ook op viool les. Ik mocht dan ook 'eindelijk' op vioolles toen ik 4 jaar was. Het was Anneke Visser, aan toen nog de muziekschool in Haren, die mij het vioolspelen met veel plezier heeft aangeleerd. Verder doe ik aan jazz zang, klassiek piano, en schrijf zo nu en dan mijn eigen liedjes en teksten.
Hoe vaak oefen je nu je op het conservatorium zit met vioolspelen? Het Prins Claus conservatorium is mijn 2de thuis. Ik ga er vaak s'avonds als één van de laatste weg (sluitingstijd is 22.00 uur) en ben er in de ochtend vaak al weer te vinden. Mensen vragen soms wel eens aan mij, of ik niet beter op school kan overnachten. Het conservatorium is ook in het weekend geopend, dus ik ben er eigenlijk de hele week.
Schrijf je alleen gedichten met het thema liefde? Voornamelijk wel. Al ging het eerste gedicht dat ik ooit scheef over mijn viool, maar is dat eigenlijk ook niet een grote liefde van mij?
Wie inspireert je? Voor deze gedichten reeks, was dat Mr. Jones.
Je schrijft dat je hem een bijzondere kerstkaart wilde sturen, wie is hij? Dan heb ik het over mijn toenmalige vriend. Hij was tevens de inspiratiebron en de persoon waar al mijn gedichten van 'Poems of an Ordinary Girl, With an Extraordinary Girl, over gaan.
Hoe ben je op dit concept gekomen? Het is ontstaan toen ik bij mijn toenmalige vriend op de bank zat. Daar hadden we een willekeurige playlist op spotify aangezet, en opeens klonk er een klassiek nummer. Ik als klassiek violiste was helemaal niet meer gezellig, en was totaal in de ban van wat ik hoorde. Dat was de eerste keer dat ik in aanraking kwam met de muziek van Dustin O'Halloran. Het nummer bleef maar in mijn hoofd zitten, en voordat ik het wist pakte ik een pen en papier en zo rolde er achter elkaar het eerste gedicht uit genaamd: 'Beautiful Stranger.' Daarna ben ik steeds meer muziek van Dustin O'Halloran gaan opzoeken en zo naarmate de relatie vorderde begon ik telkens weer gedichten te schrijven op zijn muziek. Het feit dat er een samenwerking is met fotografie komt doordat ik hem een kerstkaart wou sturen. Alleen wist ik gelijk dat ik iets origineels wilde, iets eigens. Zo schreef ik een gedicht en al gauw kreeg ik een beeld bij dit gedicht. Deze foto kwam op de voorkant van de kaart, en het gedicht en de kerstgroet kwam binnen in te staan. De foto's die, op de avond en voorafgaand tijdens de expositie te zien zijn, zijn van origine dus eigenlijk kaarten geweest. Alle foto's heb ik laten maken door professioneel fotografe Pia van Hemmen. Tevens een oud basisschool vriendinnetje van me.
Speel je zelf ook viool tijdens de voorstelling op 20 mei? Op de gedichtenavond blijft mijn viooltje (helaas) thuis. Ik zal echt op het podium als dichteres staan. De klassieke muziek wordt verzorgd door het Poems Ensemble. Dit zijn allemaal getalenteerde musici studerende aan het laatste jaar bachelor of master van het Prins Claus Conservatorium. Aan wie draag je je bijzondere voorstelling op? Eigenlijk is de hele avond 'één grote Ode aan Mr. Jones'.

Auteur

kvanderweide