Schitterende Plannen

HAREN

Deze week kunt u de column 'Schitterende Plannen' van onze columnist Arnold Heikamp lezen.

Het geschiedde dat er in Haren een volksraadpleging plaatsgreep. Niet zo’n saai schriftelijk Peppi-en-Kokki-referendum, nee, een heuse Inspraakavond. In de Raadszaal. De burgemeester en zijn kornuiten (m/v) wilden nu wel eens weten hoe het verder moest, met die Gemeentelijke Herindeling. Communicatiedeskundigen rond het dorpsbestuur - ook niet op hun achterhoofd gevallen - hadden aanbevolen na de Inspraakavond een groot feest te organiseren op de beklinkerde vlakte voor het gemeentehuis. Dat zou de opkomst zeker ten goede komen. Het bleek een gouden zet. Die vrijdagavond stroomde de Raadszaal vol alsof er gratis paspoorten uitgedeeld werden. Veldwachter Tarwe stond bij de ingang toe te zien op ordentelijk verloop van de operatie. Want met beveiliging wist men in Haren sinds een paar jaar wel raad. Toen iedereen zat en zijn belangrijkste gezicht had opgezet nodigde de burgemeester de eerste inspreker uit het woord te nemen. Ademloos luisterde men naar het korte betoog van een man met een veel grotere baard dan zijn jeugdige leeftijd rechtvaardigde: ‘Kunnen we niet fuseren met het Brabantse Haaren? Dat brengt gelijk ook wat meer bourgondische gezelligheid!’ Gejoel in de zaal. De burgemeester schakelde moeiteloos door en wees een volgende spreker aan. Een mevrouw met grote houten oorbellen. ‘Waarom veranderen we het Boeremapark niet in een Alternatief Belevingspark?’ stak ze van wal. ‘Met een zingevingskoepel, een yogaveld en een reikibaan. Hier en daar wat quinoa-akkers en bij het hertenkamp is nog wel ruimte voor een harakiritempeltje!’ Hier had men even niet van terug. Het was wederom de burgemeester die de boel weer op koers bracht. De een na de andere inwoner kreeg vervolgens het woord. ‘Is samengaan met het Duitse Haren niet een idee?’ opperde een gepensioneerde man. ‘Ligt er in de VS niet ergens een dorp met de naam Haren?’ sneerde een jonge vrouw daarop. Een jongen riep: ‘Die quinoa-akkers vind ik wel een goed idee, misschien krijgen we dan de ortolaan weer terug in Haren!’ Toen vond de burgemeester het welletjes: ‘Veel schitterende plannen vrienden! We gaan volgende week verder. Nu eerst maar eens feestvieren!’ Groots en meeslepend was het feest. Het vermaarde muziekorkest De Raadhuispleiners bracht wervelende dansliederen ten gehore. ot diep in de nacht waren in de lanen en driften van Haren zingend huiswaarts kerende dorpelingen te horen. Daags na het feest denderden rode afvalwagens van de gemeente Groningen het dorp in om de rotzooi op te ruimen.  

Auteur

kvanderweide