Zes mannen in een caravan

ONNEN

 In het AZC in Onnen is het niet ongebruikelijk dat er zes mensen in een stacaravan wonen, meestal mannen die zonder familie naar Nederland zijn gekomen. Of dat goed gaat is erg wisselend.

Soms is het erg gezellig en ontstaan er vriendschappen voor het leven.Soms zijn er grote verschillen die tot spanningen leiden. Omdat er voortdurend mensen bij komen of vertrekken is het voor het COA moeilijk mensen te selecteren die bij elkaar passen qua leeftijd, nationaliteit en mentaliteit. Er wordt wel vaak bemiddeld als het echt niet klikt tussen bewoners. Als er bijvoorbeeld niemand in de caravan woont die dezelfde taal spreekt of als het mensen met een erg verschillende leefstijl niet lukt om goede afspraken te maken. Maar als er een evenwichtiger samenstelling is ontstaan kan het na een paar weken zo weer veranderen omdat er een paar nieuwe bewoners bij komen. Waseem is een 19-jarige student uit Damascus en woont in een caravan met een aantal oudere mannen van het platteland. Omdat hij nog jong is proberen ze zijn gedrag te corrigeren. Hij krijgt vaak het gevoel dat ze proberen hem hun regels op te leggen. In vloeiend Engels vertelt hij: "Deze mensen zijn echt heel anders, denken anders, hebben een andere leefstijl en een andere manier om met dingen om te gaan. Iedereen heeft z'n eigen ideeën, dus iedereen moet proberen elkaar te begrijpen maar dat is soms behoorlijk moeilijk". Een andere huisgenoot van hem is homoseksueel en heeft het weleens moeilijk in het kamp. Hij kan niet altijd zichzelf zijn en wordt niet door iedereen geaccepteerd. Na een heel vervelend incident vorige week heeft het COA hard opgetreden, discriminatie van homo's wordt niet getolereerd. Hij is gevlucht uit Syrië voor de oorlog maar keek ook uit naar de vrijheidin Nederland. Toen hij aankwam vanuit Duitsland heeft hij uren door Amsterdam gelopen om de sfeer te proeven en proberen te begrijpen hoe de mensen hier leven. Deze stacaravan lijkt een Syrische microsamenleving waarin de tegenstellingen die in Syrië bestaan heel duidelijk naar voren komen. Een huisgenoot van Waseem vertelt dat er voor de oorlog een mentale revolutie heeft plaatsgevonden waardoor er een tweedeling is ontstaan in de maatschappij. Aan de ene kant de jonge, hoogopgeleide mensen in de stad. Open voor veranderingen en vaak minder religieus. Aan de andere kant de mensen van het platteland, boven de 30, laag opgeleid en traditioneel. De huisgenoot heeft het over een "shameculture", met veel regels over wat wel of niet mag, wat zondig is of niet. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat alle stedelingen openminded zijn of alle dorpelingen behoudend. Waseem is vaak weg, naar de school waar hij Nederlands leert of naar zijn vrienden in Groningen, waar hij binnenkort ook gaat wonen. Als hij goed Nederlands spreekt wil hij zijn studie geologie afmaken. Al heeft hij het best moeilijk, hij voelt zich thuis in Nederland en heeft de kracht om zijn weg te vinden.

Auteur

kvanderweide