De snelste zwemmer van het Scharlakenbad

HAREN

De afgelopen konden we genieten van de eigen zwembadverhalen van spelers uit Zwembadverhalen. Nu de voorstellingen in volle gang zijn leest u hier deze week de bijzondere slotaflevering 'De snelste zwemmer van het Scharlakenbad'.

De nostalgische openluchtvoorstellingen van Zwembadverhalen zijn vorige week woensdag gestart. Tot en met 10 juli zie je het verhaal van Jeroen en Yvonne rond de verlaten buitenbaden van het Scharlakenhof (Geertsemaweg 3, Haren). De afgelopen weken hebben de spelers hun eigen Zwembadverhalen gedeeld in deze rubriek. De slotaflevering is een fictief verhaal over Jeroen en Yvonne. Yes, het is eindelijk zo ver! Het is zwemvierdaagse in het zwembad in Haren. De afgelopen tijd had Yvonne elke vrije minuut doorgebracht in het zwembad, zelfs bij slecht weer in het onverwarmde water, want dit jaar zou zij de snelste zijn. De kunsten van het stuntteam zullen verbleken bij haar zwemkunsten. Na afloop zal men het eens niét hebben over die jongen van Boersma, met z’n driedubbele salto’s op zijn skateboard vanaf de duikplank. Nee, het zal Yvonne zijn die een staande ovatie krijgt van het publiek van trotse vaders en moeders.Yvonne staat vol goede moed klaar aan de rand van het zwembad. Het aftellen kan beginnen. Om zich helemaal te concentreren knijpt ze haar ogen dicht. ‘Vijf….’ Die laatste seconden voor je het water in mag springen duren altijd zo lang! ‘Vier…’ Zou Jeroen ook toevallig kijken? ‘Drie …’ Ze had hem sinds die ene ontmoeting toen ze allebei nog piepjong waren nooit meer gezien, maar bij dit zwembad had ze altijd het idee dat ze haar jeugdvriend zomaar ergens kon tegenkomen. ‘Twee …’ Toch even spieken. Yvonne kijkt om zich heen. Wat een hoop mensen. Hoe zou Jeroen er nu uit zien? ‘TOOOOEEEET’ Wat?! Nu al? De badmeester was toch nog lang niet klaar met aftellen? Waar is ‘één’ gebleven? Als alle kinderen in het water springen staat Yvonne nog verward om zich heen te kijken, om vervolgens toch nog in het water te springen. Verdorie, waarom raakt ze ook zo snel afgeleid? Maar als ze even een tandje bijzet, moet ze de rest met gemak kunnen inhalen. Niemand kan zo snel zijn als zij is. Eigenlijk was Jeroen niet van plan te gaan. Hij wilde helemaal niet naar de zwemvierdaagse. Er waren dan allemaal zogenaamd ‘stoere jongens’ die onmogelijke – en gevaarlijke! - dingen deden op de duikplank. Dan kregen ze altijd applaus van de ouders, terwijl het toch beslist niet verantwoord was wat ze deden. Zijn moeder zou heel bezorgd worden als Jeroen bij het stuntteam zou gaan. Dus dat deed hij maar niet. De duikplank is toch veel te hoog. Nu was hij hier, zonder te weten waarom. Hij had het gevoel gehad dat hij toch maar even moest kijken, maar nu werd duidelijk dat zijn gevoel er helemaal naast zat: het enige wat hij ziet zijn de massieve ruggen van volwassenen die hun moedige kroost komen toejuichen. Waarom was hij hier eigenlijk naartoe gegaan? Om Yvonne te zien? Hij zou haar waarschijnlijk niet eens herkennen als hij haar zou zien. Of erger: zij zou hèm niet herkennen. Dan zou hij mooi voor paal staan als hij haar gedag ging zeggen. Nee.. hij had hier niet moeten komen. Compleet buiten adem stapt Yvonne het water uit. Mensen joelen en klappen. Precies het effect wat ze voor ogen had. Nu ze de snelste zwemmer uit de geschiedenis van het Scharlakenhof is, maakt het ook niet meer uit dat Jeroen er niet was. Maar als Yvonne naar haar fans wil zwaaien, ziet ze ineens dat iedereen naar iemand anders kijkt. Ja hoor.. die jongen van Boersma staat weer met zijn skateboard op de duikplank. Rosa Veldman Zullen Jeroen en Yvonne elkaar ooit terugvinden? Je ziet het nog tot en met 10 juli rond de verlaten buitenbaden in Haren. Tickets zijn te koop via www.zwembadverhalen.nl, en bij Boomker Boeken, Bruna Haren of het Clockhuys

Auteur

kvanderweide