Handtas

HAREN

Deze week de column 'Handtas' van columniste Annelies Hofmann. 

Volgens mijn man is mijn handtas een wonderlijk fenomeen. Probeert hij mijn sleutels te vinden, kan hij zoeken tot hij een ons weegt. Hij grabbelt alsof hij de groene bal probeert te pakken bij Lingo. Ik pak ze er echter in één greep uit. Als hij me tegenwoordig vraagt of ik nog wat kleingeld heb voor de parkeerautomaat en ik antwoord met "ja hoor, in mijn handtas", dan werpt hij me het ding met een zwieper toe. "Daar begin ik niet meer aan", zegt hij. Inmiddels dicht hij mijn handtas magische krachten toe, alsof ik een soort Sport Billy of Douwe Dabbert ben. Hij staat er verwonderd bij te kijken als ik, als een vrouwelijke Hans Klok, precies datgene dat we nodig hebben uit de chaos tover.  Ik op mijn beurt, erger me er bont en blauw aan wanneer hij met zijn handen in mijn tas zit. Waarom? Geen idee: er zit niets geheimzinnigs in, niets dat breekbaar is, laat staan dat anderen er enige orde in kunnen ontwaren die hij overhoop zou kunnen halen. Maar voor mij is de puinhoop in mijn handtas heel overzichtelijk. Een volkomen voor de hand liggende indeling die door niemand overhoop gehaald mag worden. Zo zit mijn mobiele telefoon standaard in het vakje met rits. Heel logisch, want vanwege de rits kan er geen stof of andere troep in mijn GSM terecht komen. Haarknipjes en elastiekjes zitten in het mobiele telefoonvakje. Mijn portemonnee is gigantisch (door pasjes en nog te declareren parkeerbonnen), dus die ziet een blinde nog niet over het hoofd. Toen de politie mij laatst staande hield in een algemene controle en ik mijn rij- en kentekenbewijs moest overhandigen, haalde ik die in één keer uit het gat in de voering! Nu u weer! Ik weet niet eens wat ik verder altijd met me meesleep, maar mijn handtas is loodzwaar en is met mij verbonden als een vijfde ledemaat. Toen we vorige jaar verhuisden sleepte ik een bank van A naar B met de tas nog over mijn schouder. Dat was echt heel praktisch ook… Ik heb eens ergens gelezen dat de inhoud van een handtas veel zegt over een vrouw. In dat geval kom ik niet goed weg op het gebied van orde en overzicht. Ik heb echter wel altijd een pen als iemand die nodig heeft, beschik altijd over kauwgum, drop, lippenbalsem en een aansteker (ik rook al 7  jaar niet meer) en ergens zit vast ook de oplossing voor wereldvrede. Ik zal vragen of mijn man daar nog eens naar op zoek wil gaan...

Auteur

kvanderweide