Waarom die verbetenheid?

HAREN

De redactie ontving een ingezonden brief van Cees Bolle met de titel 'Waarom die verbetenheid?'

Wat echt overheersend opvalt in de zich voortslepende herindelingsdiscussie in Haren is de verbetenheid waarmee steeds geageerd en gereageerd wordt. Harenaars die al heel lang met veel genoegen in dit heerlijke dorp wonen verdenken elkaar nu van de meest onzichtbare, maar wel heel erg bedreigende politieke manipulaties en financiële onzuiverheden. Ik woon nu al meer dan 40 jaar met plezier in Haren en zou eigenlijk best tevreden zijn met een zelfstandig Haren tot in lengte van dagen. Maar ja, 40 jaar geleden zag de wereld er voor mij ook heel anders uit dan nu en als gepensioneerde moet ik in deze dagen wel een ander leefpatroon kiezen dan in het verleden normaal voor me was.
Haren ligt nog steeds in Nederland, in de provincie Groningen, maar niemand kan toch ontkennen, dat het “landschap" Nederland, onze sociale, financiële en wettelijk-organisatorische omgeving, er wel heel anders uitziet nu dan ruim veertig jaar geleden. Daarmee is niet gezegd, dat Haren zou moeten samengaan met de stad Groningen, maar wel, dat je over zo’n optie rustig alle voors en tegens moet willen afwegen, erkennende dat er uiterst ingrijpende wettelijke veranderingen in positie en verantwoordelijkheden van gemeentebesturen zijn gekomen. Dan helpt het niet een gedeputeerde die heel nauwgezet zijn taak, waarvoor hij beëdigd is, uitvoert en daarbij tot een bepaalde conclusie komt, te betichten van politiek gekonkel en hem zelfs binnen eigen gelederen aan de schandpaal te nagelen. Die gedeputeerde heeft, heel objectief, door een extern bureau, en niet alleen door zijn eigen ambtenaren, laten narekenen wat er door B&W van Haren gerapporteerd was.
Dan is het ook onjuist om steeds maar weer te verwijzen naar een referendum uit 2014, waarbij 74% van de Harense bevolking zich uitgesproken zou hebben tegen een fusie met Groningen. Iedereen weet, dat het referendum in 2014 niet ging om de keuze tussen fusie met Groningen of zelfstandig blijven. Samengaan met Tynaarlo was toen ook nog in het spel. En bovendien is toen niet (en ook nu nog niet!) aan de bevolking uitgelegd wat precies de financiële gevolgen van welk besluit ook dan ook zouden zijn. Veel was toen nog onduidelijk, dus het is de vraag of die gegevens in 2014 wel in voldoende mate beschikbaar waren, maar in elk geval zijn het relevante gegevens die medebepalend zijn voor een definitieve keuze. Hoe de verhoudingen nu liggen? We weten het gewoon niet!
Ook is het niet behulpzaam in een proces van zuivere afweging een College van B&W in Haren dat ijverig zijn werk doet binnen het kader van zijn opdracht, te verdenken van politieke machinaties om vooral zelf maar in het zadel te kunnen blijven. Dan is het op z’n minst opmerkelijk, dat een partij als D66 nadrukkelijk de eigen stellingname uit het verleden lijkt te zijn vergeten. Nog omstreeks 2014 sprak de afdeling van die partij zich op heldere gronden onomwonden uit voor samengaan met Groningen: zelfstandigheid zou geen optie zijn. Natuurlijk moet er ruimte zijn voor “voortschrijdend inzicht”: het denken staat gelukkig niet stil. Maar later koos D66 nadrukkelijk voor samengaan met Tynaarlo, want zelfstandigheid was ook toen op bestuurlijke gronden nog geen eerste optie. En natuurlijk, nog verder voortschrijdend inzicht moet mogelijk blijven, maar het beschuldigen van politieke spelletjes bij de ander ligt ook dan niet voor de hand toch.
En wat is de zin ervan steeds een schrikbeeld op te roepen van het “opslokken" door Groningen van Haren, van het verlies van het “dorpse karakter”, van het volbouwen van de groenstrook tussen Groningen en Haren. Vanwaar die “angst" voor de stad Groningen? Ook als deel van de gemeente Groningen behoudt Haren het eigen karakter (iedereen kent in de directe omgeving en ook elders in Nederland talloze voorbeelden van kleine(re) dorpen die deel zijn van een grotere gemeente, maar nog volledig herkenbaar als dorp). En bekend is al, dat Groningen verklaard heeft die groene “barrière” onaangetast te willen laten. En bovendien: we zijn er altijd nog zelf bij!  Daarenboven, er is best een globaal reëel beeld te schetsen van wat er werkelijk te verwachten valt bij samengaan van Haren met Groningen. En dat kunnen we nu nog zelf grotendeels invullen.
Ik weet natuurlijk, dat in deze snelle Twitter- en Facebook-tijd het overal om ons heen gebruikelijk en normaal lijkt te zijn om snel en onberedeneerd de meest flagrante onjuistheden en onaardigheden elkaar naar het hoofd te slingeren. Maar in de Harense herindelingsdiscussie zou ik graag wat meer bezonkenheid en respect  op prijs stellen. En vooral voor de Harense bevolking echte concrete duidelijkheid over wat er te verwachten valt bij zelfstandigheid, wat moet de burgerij daarvoor offeren en bij welk deel van de burgerij komen de offers echt terecht. En wanneer we beginnen in te zien (voortschrijdend inzicht moet mogelijk blijven) dat die offers te zwaar zijn, laten we dan met een redelijk gerust hart maar met open vizier en een duidelijk plan openhartig verder praten met Groningen en Ten Boer over hoe dat samengaan zo aantrekkelijk mogelijk vorm te geven.
Cees Bolle

Auteur

kvanderweide