Groet’n uut Noordlaren

NOORDLAREN

aar als de zon zich eindelijk laat zien wil ik ook gelijk naar buiten toe. Mijn favoriete wandeling is naar het zandpad achter de school, om te kijken hoe het met de veldbloemen staat. Helaas er zijn dit jaar niet erg veel bloemen te bewonderen dat maakt mij triest.

Tijdens mijn vakantie appte Anja mijn vriendin dat ze in Midlaren richting 50 bunder een weiland vol veldbloemen had ontdekt. Van dit nieuws werd ik erg vrolijk en vroeg haar wat foto’s te sturen. Wat een mooie bloemenpracht en dat zo dichtbij. Bij thuiskomst zelf maar op pad gegaan om dit te aanschouwen. En inderdaad het weiland lijkt wel een bloemenzee, het eerste wat mijn aandacht trekt zijn de vele zonnebloemen, die parmantig boven de andere bloemen uitsteken.

Er zijn ook klaprozen deze bloemen zijn bijzonder van kleur en zo fragiel. Samen met de gele paarse en witte bloemen vormen ze een vrolijk geheel. Ik wandel op mijn gemak wat door het veld pluk hier en daar een bloem en bedenk mij dat dit een eldorado is voor insecten en vlinders. Naar hartenlust kunnen ze hier rondvliegen en fladderen. Tijdens mijn autoritten is het mij opgevallen dat er ook veel bloemen in de bermen langs de wegen groeien.

Als je daar langskomt, kan ik daar erg van genieten. Zeer spijtig is het wel als je na een paar dagen dan tot de ontdekking komt dat ze de bermen weer gemaaid hebben. Met een arm vol veldbloemen stap ik het weiland uit en begeef mij verder op pad. Op een geven moment kom ik langs de Duinweg een zandpad wat langs het Noordlaarderbos loopt. Zandpaden konden mij als kind al enorm bekoren en vond ik het fijn zo’n pad te betreden. Zodra het weer dat toelaat schoenen uit en lekker op blote voeten, het zand wat tussen je tenen kriebelt heerlijk.

De meeste mensen zullen wel denken zandpaden dat geeft vast veel ongemak voor de bewoners die daar aan wonen. Dat is ook zo vooral als het veel regent en er diepe kuilen in zitten is het niet fijn als je er langs moet met je auto. En vast komen te zitten op zo’n pad al helemaal niet, daar weet ik ook alles van al is dat een verhaal van lang geleden.

Gelukkig wordt het zandpad soms hersteld. Zodat het weer redelijk begaanbaar is fijn voor de mensen die hier aan dit pad wonen. Vier jaar geleden ben ik begonnen met het schrijven van een boek mijn twee hoofdpersonen uit het verhaal komen elkaar tegen u raadt het al op een zandpad. Niet waar ik nu loop maar op een ander pad in een ander land.

Wandelen is goed voor de geest en je humeur, zeker in een aangename omgeving zoals hier bij ons in Noordlaren. Ze zeggen zelfs dat het goed is voor je denkvermogen. Ik wordt er ook door geïnspireerd en wie weet waar dat weer allemaal toe kan leiden.


Auteur

Redacteur