Samen een stip aan de horizon zetten

HAREN

Jos Stroomer, lid van de PVDA in Haren, verlaat na 28 jaar de Harense politiek. Hij keert na 34 jaar wonen in Noordlaren terug naar Alkmaar, zijn geboorteplaats. Hoe kijkt hij terug op al die jaren in de gemeenteraad?

Vanaf zijn 19e was Jos al geïnteresseerd in de politiek. Een bijdrage leveren aan een rechtvaardige samenleving en aan het welzijn van mensen zijn nog steeds zijn idealen. Hij sloot zich al gauw aan bij de PSP. Deze club heeft hij al snel weer verlaten omdat daar nauwelijks werd gediscussieerd. In 1986 werd hij lid van de PvdA. Hij nam deel aan het fractieberaad, werd afdelingsvoorzitter om uiteindelijk van 2002 tot en met 2010 lid van de raad in Haren te worden. Hij merkte al snel dat de meeste onderwerpen meerdere belangen raakten. Belang van omwonenden, financieel belang van de gemeente, milieubelang, bestuurlijke belangen, al deze zaken moesten worden gewogen. En elke politieke partij gaf daarin eigen accenten. En soms moet je ook water bij de wijn doen. Het zweet op de rug Stroomer: “Belangen afwegen is moeilijk, dat realiseren veel mensen zich te weinig. Alle belangen onder woorden brengen in de raad, afwegingen maken en argumenteren en tenslotte stemmen, zo zag ik mijn rol. Soms had ik het zweet op mijn rug staan. We bleven na de raadsvergadering nog na voor een drankje en evalueerden de vergadering. Dat was nuttig en we konden elkaar weer in de ogen kijken. Het was een zeer leerzame periode, ik kan het iedereen aanraden. Blijf niet aan de kant zitten, probeer een raadszetel te krijgen” Populisme Zijn grote voorbeeld is nog steeds Joop den Uyl. Gedreven, met het blik op de toekomst. Den Uyl zei altijd: een schip dat zonder koers vertrekt, komt als wrakhout terug. Het gaat in de politiek om de vraag: in welke maatschappij willen we leven. De spreekwoordelijke stip op de horizon. Die focus spreekt Jos erg aan. “Wat wil je bereiken binnen de gemeente politiek? Bij voorbeeld een gezond leefklimaat, goede educatieve- en culturele voorzieningen, ook voor de kleine beurs”. Van 2002 tot 2010 probeerden de partijen er nog samen uit te komen. Partijen sloten compromissen. “ Na 2010 is het individuele belang steeds meer op de voorgrond gekomen. Die stip aan de horizon is steeds meer uit het oog verloren. Achteruit kijkend de toekomst in gaan, zo heb ik dat genoemd.De verkiezingen van 2014 zie ik als een keerpunt. Er worden angstbeelden gecreëerd en die spelen steeds vaker een rol in de discussie. De ander als boeman, de slechterik. Er wordt niet meer gediscussieerd, belangen afgewogen, nee: er worden stellingen geponeerd en men luistert minder naar elkaar”. Wij-zij tendens Stroomer: “In de discussie over de herindeling staan partijen tegenover elkaar en luisteren niet meer naar elkaar. Een deel van de raad laat zich leiden door een groep mensen die zich goed weet te organiseren en presenteren. Partijen staan steeds meer tegenover elkaar: wij tegen over zij. De voorlichtingsavond in het Postiljon Hotel in Haren is hier een goed voorbeeld van. Een goede discussie werd uitgesloten. Mensen hadden stickers op hun kleding staan: men was voor of tegen. Ook heeft het college geprobeerd de rol van de provincie te schrappen: Het college van Ben W vraagt de minister Plasterk om de herindelingsprocedure te stoppen. Ik kreeg plaatsvervangende schaamte. Men vraagt de minister een wet buiten werking te stellen in een provincie in Nederland…….. Evenwichtige beoordeling “Natuurlijk zou het mooi zijn als Haren zelfstandig kan blijven. Dat willen we allemaal eigenlijk wel. De meeste mensen hebben een hang naar een kleine overzichtelijke samenleving. Maar is dat nog financieel haalbaar en  bestuurbaar in het licht van zwaardere taken? Het was dan ook een prachtig idee om twee sporen te volgen: één gericht op zelfstandigheid van Haren, de ander op een herindeling met Groningen en Ten Boer. Aan het eind van het traject kunnen de twee sporen vergeleken worden. Een evenwichtige beoordeling is dan mogelijk. Helaas is dat punt niet  bereikt: het college heeft zich teruggetrokken uit het spoor voor de herindeling. Voor het tweede spoor hebben we nog steeds geen concrete voorstellen gezien om Haren zelfstandig te laten voortbestaan. Maar ondertussen zijn er wel vier rapporten die uitwijzen dat het heel moeilijk gaat worden, dan moet je die rapporten ook mee wegen. De wereld verandert, ook als je dat niet wilt. Ook het COELO rapport roept op tot waakzaamheid. Daarin staat duidelijk dat de voorzieningen op de tocht komen te staan, de belastingen in de komende jaren verhoogd moeten met 13 miljoen als Haren zelfstandig blijft.Je zult maar wonen in een zelfstandig Haren als gezin met kinderen die willen sporten, muziekles willen hebben of naar de bibliotheek willen gaan. Het zal erg duur worden voor die mensen. Ik vrees dan ook dat als Haren zelfstandig blijft de onderkant van de samenleving het heel erg zwaar gaat krijgen. Het meest noodlottige scenario is dat Haren eerst bezuinigt en vervolgens toch bij Groningen wordt ingedeeld. Groningen neemt dan een kale gemeente over.Het tweesporenbeleid was een mooie insteek. Je had een doel voor ogen en een wegingsmoment gecreëerd. Het is dan ook een historische fout om je terug te trekken uit een dialoog over de toekomst van Haren." Theo Sieling, voorzitter PVDA, over Jos Stroomer: "Ik heb Jos meegemaakt als lid van de raad, wethouder van 2010-2014 en nu als voorzitter van de PvdA.  Jos heeft een brede interesse, is een verhalenverteller, heeft een sociaal hart, is een teamspeler en heeft een goed gevoel voor humor. Kortom, het is nooit saai met Jos!"

Auteur

kvanderweide