Bloempotten

HAREN

Deze week de colmn 'Bloempotten' van Arnold Heikamp.

Het Raadhuisplein is opnieuw ingericht! En aangezien tegenwoordig alles in Nederland een ‘event’ of dan toch tenminste een ‘beleving’ moet zijn, had men bedacht er een heuse ‘opening’ tegenaan te gooien. Uitstekend idee. Klapstuk van de voorstelling was een volkaraats lasershow. Helaas. Die lasershow ging niet door. Mocht niet. Omdat dat kansloze vliegveld Eelde in de buurt ligt. Iets met veiligheid, denk ik. Intussen heb ik die opening wegens omstandigheden mooi gemist. Nieuwsgierig als ik ben wil ik wel graag weten hoe het Raadhuisplein er uit ziet, in het nieuwe jasje. Dus klim ik op een mooie novemberdag op de fiets. Ik overweeg door het in herfstbrand staande Boeremapark te fietsen (dat mag niet, ik weet het). Kent u die vuurpijlen die opvarenden van een schip in nood afschieten? Welnu, ik heb die overweging nog niet geformuleerd, of daar schiet in mijn hoofd zo’n pijl gierend de lucht in. Uit de vonkenfontein die ontstaat vormt zich het woord ‘natuurwerkdag.’ De dag waarop een legertje vrijwillige schoffelaars ‘de natuur’ gaat opruimen. Want anders wordt het maar een bende, weet u. Dat is toch niet vandaag? Zou zo maar eens kunnen. Slecht nieuws. Straks duwt een met een geel hesje behangen ‘natuurcoach’ mij een hark in de handen. En ik ben eigenlijk heel erg tegen deze netheidsdrang in ‘de natuur’. Dat moet je dan weer gaan uitleggen en dan zijn reacties waarin de woorden ‘zure columnist’ vallen niet ver weg meer. Dat moet maar niet. Via een volledig legale route bereik ik het Raadhuisplein. De epische vlakte blijkt inderdaad voorzien van elementen die het terrein een meer besloten karakter geven. Ik zie heel grote bloempotten met boompjes erin keurig op een rij staan langs het verdekt opgestelde fietspad. Ook liggen er deurvormige lage constructies, van wel een meter of vijftien lang. Op de randen ervan liggen hier en daar houten latjes. Daar kun je op gaan zitten om bij te komen als je halverwege het plein bent. Eén van die deuren bestaat geheel uit een grasveld. Paar kalklijntjes erop en we kunnen het WK pupillenvoetbal organiseren. Die bloempotten corresponderen mooi met het gemeentehuis. Je kunt namelijk op veel manieren naar het gemeentehuis kijken, maar mijn eerste associatie is altijd: bloempothouder. Gekocht bij de Blokker. Wel een beetje groot. Ik ben er trouwens nog steeds niet uit of ons gemeentehuis nou eigenlijk wel een leuk gebouw is, of gewoon een vorm van aanstellerij. Hoe dan ook: prima plein hoor. Arnold Heikamp

Auteur

kvanderweide