Succesvolle inburgering

HAREN

Vorige week in het NOS-journaal: in Haren slaagt 85% van de statushouders voor het inburgeringsexamen, tegenover het landelijk gemiddelde van 39%. De Harense aanpak is dan ook heel anders.

Sinds 2013 valt de inburgering onder de eigen verantwoordelijkheid van statushouders. Ze moeten alles zelf regelen: de financiering, een school uitzoeken en dan binnen drie jaar het diploma halen. Frank Steenhuisen, senior consultant bij de gemeente: “Wij zagen al gauw, dit redden ze niet, dit gaan wij anders doen!” Intensieve ondersteuning en informatieverstrekking zou veel meer rendement op kunnen leveren dan nieuwkomers alles zelf uit te laten zoeken. Eigen verantwoordelijkheid Door de eigen verantwoordelijkheid van statushouders hoeven gemeenten niet méér voor hen te doen dan voor andere werkzoekenden, terwijl ze wat betreft taal, cultuur en opleiding een grote achterstand hebben. Als ze dan niet binnen drie jaar slagen voor de inburgering zijn ze moeilijk te bemiddelen naar werk en blijven afhankelijk van een bijstandsuitkering. Steenhuisen: “De meeste gemeenten hebben de eigen verantwoordelijkheid heel letterlijk vertaald, dan kun je achterover gaan zitten. Maar de bijstand kost €14.000,- per jaar en zo iemand kan geen bijdrage gaan leveren aan de samenleving. Dat snijdt de weg af naar een goede integratie”. Participatietraining De inburgeringscursus van de overheid is gericht op taal en kennis van de Nederlandse cultuur. De gemeente Haren geeft als aanvulling ook een participatietraining van 14 dagdelen. Steenhuisen: “Inburgering gaat vaak gepaard met heel veel informatieverstrekking. Maar wat doet deze kennis nou met jou als persoon? Daar wordt niet op in gegaan. Wij gaan daar dus wel op in”. Wat kunnen de gevolgen zijn als je iemand geen hand wil geven bij een sollicitatiegesprek? Wat betekent het voor je als de leerkracht van je kinderen homoseksueel is? De gesprekken hierover leveren geweldig veel op volgens Steenhuisen. Onderwijs De gemeente zorgt er voor dat al in het AZC begonnen kan worden met de inburgering, zodat er geen kostbare tijd verloren gaat: het ‘Onnermodel’. Naast de inburgeringscursus van de overheid en de participatietraining van de gemeente worden er in Haren extra taallessen gegeven. Ook wordt er voor gezorgd dat statushouders naast de inburgering al kunnen beginnen met een opleiding. Assessment Zoals gebruikelijk voor alle werkzoekenden wordt er een plan van aanpak gemaakt. Er is echter nog weinig bekend over de achtergrond van nieuwe statushouders. Daarom wordt in Haren sinds eind vorig jaar bij hen eerst een uitgebreid assessment afgenomen. Daarbij wordt in kaart gebracht wat zijn of haar werk en opleiding in het land van herkomst was en wat de waarde daarvan in Nederland is. Daarnaast worden taalvaardigheid, capaciteiten en motivatie gemeten. Pas met deze gegevens is er een basis voor een plan van aanpak. Financiering Om dit alles te bekostigen wordt gebruik gemaakt van bestaande budgetten. Er is een bedrag dat elke gemeente krijgt voor de huisvesting van statushouders en daarnaast is er de Participatiewet. Deze wet regelt de ondersteuning die sommige mensen nodig hebben bij het vinden van werk. Omdat het streven van de overheid is dat statushouders alles zelf regelen, wordt hier in andere gemeenten geen gebruik van gemaakt. Hard werken De eigen verantwoordelijkheid blijft wel overeind in Haren maar daar wordt pas op gerekend als iemand ook werkelijk in staat is voor zichzelf te zorgen. Steenhuisen: “Wij geven altijd de reikende hand en af en toe een duwtje”. Want het is wel hard werken voor statushouders nu ze een uitgebreid integratieprogramma krijgen. Helga Kouwenhoven

Auteur

kvanderweide