UUT Noordlaren |Tia Ebinge

Haren

Op struin gaan

Dieren zijn overal. Veel mensen zijn trotse bezitters van paarden, koeien, honden en katten, daar ontkom je in ons dorp niet aan. Elke vrijdagochtend fiets ik op het pad, wat aan het einde uitkomt op de Duinweg, langs de grote stal waar de koeien in de winter staan. Nog even geduld en dan dartelen ze weer in de weide en begroeten mij als vanouds. Op het smalle fietspad links afbuigend en weer rechts staan paarden fier en trots mij aan te staren. Op het zandpad kom ik ook regelmatig buren tegen die hun trouwe viervoeter door weer en wind uitlaten. Met een hond moet je naar buiten toe en in onze landelijke omgeving is dat bepaalt geen straf. Katten daarentegen is een ander verhaal, een enkel zit veel thuis, gaat op de kattenbak, eet zijn bakje leeg en spint op de bank. Maar de meeste katten houden erg van op struin gaan, en zeker in onze straat! Een waar kattenparadijs. Soms lijkt het wel of ze tikkertje doen en vliegen ze van hot naar her om uiteindelijk hoog in de boom te eindigen. Katten kunnen ook erg eigenzinnig zijn, en met deze aard in zich doen ze bijzondere dingen. Een paar jaar geleden zag ik aldoor een kat bij mij in de tuin rondlopen, om tot de ontdekking te komen dat het de kat van mijn vriendin was. Op den duur bleef hij steeds langer om vervolgens, tot grote hilariteit van allen, nooit meer bij mij weg te gaan. Hij gaat nog regelmatig even buurten maar als hij zijn broer kat ziet is hij gauw weer terug bij mij. Ik zou best eens een dag een kat willen zijn, eten, spinnen en slapen op de bank. Alleen je eigen territorium goed in de gaten houden en verdedigen als het moet. Je blijft tenslotte kat! In de rubriek UUT Noordlaren verschijnt om de week een verhaal van Tia Ebbinge uit Noordlaren.  

Auteur

kvanderweide