Zoete woordjes| Jaap Matthijs Jansen

Haren

Stemrecht

Op een maartse verkiezingsdag gingen de vogels stemmen. Stemgerechtigden van allerlei pluimage begaven zich naar het stemlokaal. Ook het kuiken van de uil wilde gaan stemmen. Maar ja, op wie? Hij besloot op onderzoek uit te gaan. De koekoek had direct een suggestie paraat. Solidariteit is het allerbelangrijkste, sprak ze streng. De wereld moest hoognodig eens solidair met haar worden; dat verdiende ze! Het uilskuiken moest daarom maar vlug stemmen voor koekoekssolidariteit. De duif ried hem aan te stemmen op een christelijke partij. Want, zo zei de duif, de Here God heeft aan het gevogelte de natuur tot spijze gegeven (Genesis 1:29-31), en dat was heel lief van Hem. Stem uit dankbaarheid voor christenpolitiek, zei zij. Maar de afvallige kwartel lachte en wees op Gods kwartelmoord ten gunste van de Israëlieten (Excodus 16:13). Stem uit boosheid voor ontkerkelijking, zei hij. De meeuw wist ook precies wat hij ging stemmen. In de verte waggelde namelijk een pinguïn voorbij. ‘Die lui horen hier niet,’ siste de meeuw. ‘We worden overspoeld door al die zuidpoolse gelukszoekers!’ Maar het uilskuiken was maar klein en kon niet over de hoofden van alle meeuwen, roodborstjes, eksters, eenden en kauwen heen kijken. Thuisgekomen woog het uilskuiken alle standpunten zorgvuldig af: de gelukszoekers tegenover de kwartelmoord, dankbaarheid tegenover koekoekssolidariteit. Wijsheid vergt tijd: het werd al later en later. Het is nu of nooit, dacht het uilskuiken. Hij maakte een weloverwogen keuze en vloog naar het stemlokaal. ‘Goedenavond, ik wil graag stemmen,’ zei hij trots. De dienstdoende ambtenaar keek hem begripvol aan. ‘Dat snap ik best,’ zei hij. ‘Maar je bent minderjarig, en nog niet volwassen genoeg om een verstandige keuze te maken.’ Het uilskuiken wilde hierop reageren, maar de ambtenaar stond op: er waren dringender zaken. De koekoek was bezig het stembiljet van iemand anders in te vullen, de duif en de kwartel gebruikten het stempotlood als wapen tegenover elkaar, en de meeuw had een bordje opgehangen waarop ‘Verboden for pingwings’ stond. Gelukkig was het uilskuiken nog niet volwassen.

Auteur

kvanderweide