Maartenscollege in China, laatste bog

HAREN

Voor het vierde jaar is er een uitwisseling tussen het Maartenscollege en China. De komende tien dagen leest u hier de blog van Christine Weston, de vrouw van de directeur van de International School Groningen (Maartenscollege) Mike Weston. De leerlingen van het Maartenscollege zijn tien dagen in Beijing, China.

De reis terug naar Nederland

Vandaag hadden de leerlingen een laatste dag met de buddy’s. Om vijf uur waren we allemaal terug op school en werd afscheid genomen. Voor sommigen heel zwaar en er vloeiden heel veel tranen. Er werden laatste cadeautjes uitgewisseld – wat erg werd gewaardeerd, alleen was het wel lastig dat de koffers en rugtassen al vreselijk vol waren, want veel van de leerlingen waren al erg verwend! Zelfs hele theesets werden als cadeau meegegeven, wat een lieve gastouders en buddy’s! Op het plein namen we afscheid van de medewerkers en alle buddy’s en met een bus met 20 Nederlanders en een Chinees (chauffeur) gingen we onderweg. Opeens werd er een filmpje van de buitenkant van de bus gestuurd naar de leerlingen. Bleek dat een van de buddy’s nog even kwam zwaaien vanuit de auto! Lief he? Toen hij later ook nog op het vliegveld verscheen met zijn hele gezin, was het helemaal lief! Al maakte het het afscheid niet makkelijker. Door alle beveiligingschecks heen kwamen we erachter dat de meeste duty free shops dicht waren. Super balen, want we hadden twee uur te verdoen. Aan boord vroeg ik Sterre wat het meest opmerkelijk was aan China. Zij had niet verwacht dat de kussens zo hard waren. Er zaten kersenpitten in en geen lucht. Heel hard dus. Dat de matrassen hard zijn, daar waren ze voor gewaarschuwd en kon Sterre ook wel handelen. Sterre vertelt dat de meeste leerlingen op hun reiskussen (zo’n nekrol) hebben geslapen, omdat dat toch beter beviel. Verder was ze verbaasd over het verschil in hygiene. Terwijl ze bij de ene leerling thuis elke dag moesten douchen allemaal en vaak tanden poetsten gebeurden beide zaken bij andere leerlingen helemaal niet (tenminste, niet dat het gemerkt werd door de leerlingen). Opvallend. Ook opvallend was de gastvrijheid en hartelijkheid van de Chinezen. Zo mocht zijzelf in een van de twee slaapkamers slapen, terwijl de rest ergens anders in huis sliep (oma, ouders en dochter). Erg lief. Velen vonden het foster home erg bijzonder en ook het verdrietig zijn bij het afscheid. Zelfs de gastouders huilden bij het afscheid! Op de terugreis vanuit Dubai verlieten we Dubai wat vertraagd en in Schiphol was er een enorme rij voor de paspoortcontrole, maar daarna kon iedereen eindelijk zijn ouders/zusjes/broertjes/partners weer in de armen sluiten. Dat voelde ook weer fijn! Al met al een geslaagde uitwisseling. In oktober komen de Chinese leerlingen met hun begeleiders bij ons! We hebben er nu al vreselijk zin in!

Auteur

kvanderweide