Lintjes in de gemeente Haren

HAREN

  Burgemeester P. van Veen reikte op woensdag 26 april 2017 een tweetal Koninklijke onderscheidingen uit. Mevrouw H. Havinga-Lenting ontving in de Rietschans in Haren haar lintje en mevrouw W.F. Braak-van Caem ontving haar lintje in het Familiehotel in Paterswolde.

Mevrouw Havinga

Vanwege haar bijzondere inzet voor slechthorenden en plotsdoven wordt mevrouw Havinga-Lenting benoemd tot Ridder in de orde van Oranje Nassau. Mevrouw Havinga, is sinds 1956 lid van de Nederlandse Vereniging voor Slechthorenden (NVVS) en in die afgelopen meer dan 50 jaar heeft zij diverse functies bekleed en heeft zij zich ingezet voor mensen die slechthorend zijn. In 1958 werd zij secretaris van de Slechthorende Jongeren Organisatie, onderafdeling van de Nederlandse Vereniging Voor Slechthorenden. Van 1962 tot 1980 is zij bij de afdeling Groningen achtereenvolgens penningmeester en voorzitter geweest. In die periode bezocht zij o.a. slechthorenden in de regio op verzoek van het Universitair Medisch Centrum Groningen (toenmalig AZG). Zij zette zich op deze wijze in om slechthorenden assertiever te maken en beter voor zich zelf te leren op te komen. Ook speelt zij een belangrijke rol bij het verstrekken van informatie over de mogelijkheden van (hulp)apparatuur. In deze periode gaat zij ook cursussen liplezen/spraakafzien geven, om op deze manier slechthorenden de mogelijkheid te bieden om contacten te onderhouden met de horenden. In 1970 richt zij de zo geheten ‘Middengroep’ op. Bij die groep wordt veel energie gestoken om slechthorenden in de leeftijdscategorie 35 tot 55 jaar te betrekken bij de NVVS. In de periode 1980/1990 richt zij zich voor een groot deel op het geven van voorlichting. en heeft vele jaren oefengroepen voor Spraakafzien en Nederlands met ondersteunende gebaren begeleid, om slechthorende mensen uit hun isolement te halen. In de periode 1987-1992 was zij lid van de Commissie Plotsdoven en heeft in die periode een grote bijdrage geleverd aan de positie van plotsdoven in Nederland en aan het functioneren van deze commissie. Zij was mede-organisator van weekenden, crisisopvang en het geven van voorlichting. Sinds 2000 voert zij (onder auspiciën van het Universitair Medisch Centrum Groningen) gesprekken met kandidaten die voor cochleaire implantatie in aanmerking komen, zodat deze mensen naast de veelheid aan medische informatie, ook op een meer persoonlijk vlak een beeld krijgen van wat hen te wachten staat. Omdat het hier gaat om zeer ernstig slechthorende mensen, kost het uitwisselen van informatie zeer veel tijd. Door haar eigen ervaring goed te kunnen verwoorden en daarover goed te communiceren ziet zij kans om anderen daadwerkelijk te helpen. Mevrouw Havinga heeft kans gezien haar eigen beperking om te zetten in dienstbaarheid naar vele andere slechthorenden en plotsdoven in Nederland. Ook heeft zij een grote bijdrage geleverd aan het geven van een gezicht aan de NVVS afdeling Groningen. Het moge duidelijk zijn dat het eigenlijk niet in uren te vatten is wat zij in de afgelopen meer dan halve eeuw heeft gedaan en nog doet voor slechthorenden in Nederland.

Mevrouw Braak

Mevrouw Braak heeft haar hele leven in dienst gesteld van anderen, zowel familieleden als niet-familieleden en wordt daarom benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau. Mevrouw Braak is opgeleid tot diacones en heeft haar hele leven klaar gestaan voor mensen die het om wat voor reden dan ook moeilijk hadden, zowel privé als voor de andere medemens. Zij is in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw zeer nauw betrokken en actief geweest bij De Helper Haven. In het zogeheten Doorgangshuis werden in verschillende periodes wezen en half-wezen, ongehuwde moeders, voogdijkinderen en in beperkte mate ook verstandelijk gehandicapten opgenomen. Mevrouw Braak heeft jaren voogdijgezinnen en twee voogdijkinderen onder haar hoede genomen. Voor deze kinderen was haar huis een warm thuis. De weekenden die deze kinderen bij mevrouw Braak thuis doorbrachten waren vaak de enige uitjes die zij hadden. Ook ging zij als bestuurslid 1 keer in de 14 dagen op bezoek bij deze gezinnen en at mee om de sfeer in het gezin goed te kunnen beoordelen. Daarnaast bracht zij nog onverwachte bezoekjes aan deze gezinnen om de dagelijkse gang van zaken te kunnen bekijken en beoordelen. Zij heeft bij deze gezinnen een grote bijdrage geleverd aan het weer op orde krijgen van hun leven. Het behoeft geen betoog dat zij veel meegemaakt heeft in deze periode en dat dit ook niet altijd makkelijk was. Het belang van de gezinnen heeft zij altijd voorop gesteld en door haar houding, optreden en handelen heeft mevrouw Braak altijd veel respect afgedwongen. Zij heeft van 1971 tot 1991 als telefoniste gewerkt bij SOS Telefonische Hulpdienst Noord Nederland. Dit betekende elke week een dag- of nachtdienst van 09 uur tot 19.00 uur of van 19 uur tot 09 uur. Hierbij ging het niet zelden om zeer zware, ingrijpende en intensieve gesprekken over zaken als suïcide, mishandeling en verwaarlozing. De diensten werden vanuit huis gedraaid. Door het regelmatig volgen van werkweekenden, cursussen en het bijwonen van vergaderingen en door het feit dat veelvuldig gebruik gemaakt werd van deze Hulpdienst, was dit een intensieve periode, maar betrof het ook zeer dankbaar werk. Omdat het werken voor deze organisatie geheim was, was het heel belangrijk dat de mensen die de telefoon bemensten, goed onderling contact hadden en de ervaringen met elkaar konden delen. Ook heden ten dage, 45 jaar na dato, komt nog steeds een groep van 12 dames jaarlijks bijeen. Bij de Nederlandse Vereniging van Huisvrouwen, afdeling Haren, is mevrouw Braak decennia lang gastvrouw geweest. Voor zowel leden als gastsprekers was zij een vast aanspreekpunt en zeer trouw. Van begin jaren vijftig tot midden jaren zeventig was mevrouw Braak lid en penningmeester van de Christelijke Kunstkring Groningen. De functie van penningmeester heeft zij 25 jaar lang zeer nauwgezet vervuld, maar ook hier was zij een graag gezien lid die de gave had om mensen te binden en op hun gemak te stellen. Zij speelde vele hoofdrollen maar was ook zeer actief bij de organisatie van de uitvoeringen zowel in de stad Groningen als in de provincie. Echter naast dit alles heeft mevrouw Braak haar hele leven huis en hart opengesteld voor haar familie. Het was voor haar een vanzelfsprekendheid dat neven en nichten meer dan welkom waren om aan te sterken of op te knappen van zowel psychische als lichamelijk problemen. Ze bood hen liefde en verzorging om te kunnen herstellen en heeft daardoor met vele neven en nichten een bijzonder warme en hechte band. Mevrouw Braak wordt niet voor niets de Mater Familias genoemd. Met haar liefde, warmte en verzorging heeft mevrouw Braak kans gezien om velen een warm thuis te bieden en daar waar mogelijk steun en ondersteuning te geven. Zij heeft een groot en warm hart. Zij viert met de grote groep van neven en nichten sinds haar 85ste verjaardag om de 5 jaar haar verjaardag. Dat was op 15 oktober 2016 haar 95ste verjaardag. Zij wil dan geen cadeaus ontvangen, maar een bedrag om te schenken aan een goed doel.      

Auteur

kvanderweide