Moeder & meer | Annelies Hofmann

Haren

Respect

Afgelopen vrijdag sloten mijn twee oudste zoons de projectweken op school, met als thema ‘respect’, af met een fantastische dansvoorstelling in de Scharlakenhof. De kinderen waren blij (en uitgeput), de school was trots, alle ouders – waaronder ik - glommen. De betekenis van het woord, en het tegenovergestelde ervan, wordt regelmatig besproken in ons huis. De voorbeelden ervan laten dan ook niets aan de verbeelding over… De ene zoon timmerde de andere zoon laatst bovenop het hoofd met een plastic hamer, waarop deze zei: “niet doen! Dat is respectloos!”. “Dat heeft ‘ie goed opgepikt”, dacht ik grinnikend en ik zette de dader voor straf op de bank. Een tijdje geleden stond ik bij de Jumbo Euroborg te wachten voor de nog dichte schuifdeuren. Het was zondag en samen met mij hadden zich ongeveer 50 andere volwassenen verzameld, klaarblijkelijk volwassenen met haast en weinig glans in hun leven. Want toen de medewerker de deuren opende, applaudisseerde en joelde de menigte (U zei?? Ja echt!) en verdrong elkaar tijdens de weg naar binnen. Ik kreeg een elleboog in mijn zij en er trapte iemand op mijn blote voet. Ik dacht eerst dat één van ons wellicht een minuut gratis winkelen kon winnen, maar al snel bleek dat de volwassenen allemaal graag de eerste wilden zijn in de winkel. Geen idee waarom. Dat was kennelijk gewoon belangrijk. Kort na deze ervaring was ik op een groot feest met een nog groter buffet. Zover het oog reikte stonden de heerlijkheden uitgestald en ik verheugde me op het moment dat ik me eraan te goed kon doen. De kok, in blokjesbroek en koksmuts, vertelde wat er zoal stond en opende het buffet met een ram op een gong. En wat ik toen zag deed meer pijn aan mijn ogen dan met het blote oog kijken naar een eclips. De volwassenen verlieten snelwandelend, sommige bijna rennend, hun tafeltjes richting het buffet. Sommigen probeerden voor te dringen op anderen. Mensen schepten onfatsoenlijk grote bulten eten op hun bord, anderen pakten een tweede bord voor alle stukken stokbrood met kruidenboter waarop men vond recht te hebben. Verbijsterd keek ik toe hoe mensen als hongerige wolven toesloegen; grenzeloos en zonder gêne. Toen ik en de overgebleven mensen aan beurt waren was het buffet veranderd in een slagveld met onsmakelijke restjes. Ik hoop dat de basisschool van mijn kinderen in augustus de deuren openstelt voor een zomerschool voor volwassenen. De betekenis van respect kun je het beste zo vroeg mogelijk leren, maar bij sommige van ons is het duidelijk misgegaan. Zij kunnen zo te zien een opfriscursus goed gebruiken!

Auteur

kvanderweide