Haren lééft! | Arnold Heikamp

Haren

Strafschopgebied

De Commissie Straatnamen zat rond de vergadertafel om te bepalen hoe de straten van de nieuwe wijk Het Harener Holt moesten gaan heten. Voorzitter Henk de Boer hanteerde de thermoskan en schonk koffie in. Hij zei daarbij een paar keer ‘zo!’, alsof die naamgeving reeds een voldongen feit was. Nadat ook nog een schoteltje koekjes was rondgegaan kon de beraadslaging beginnen. ‘Voor ons ligt het voorstel inzake straatnaamgeving Harener Holt,’ stak de voorzitter van wal. ‘De voorgestelde namen luiden: Essenlande, Hovinge, Eertouw, Honderdspint, Eenkoorn...’ Secretaris Jannie Venema onderbrak de voorzitter. ‘Schitterende namen,’ zei ze. ‘Het lijkt me overbodig daar verder nog over te discussiëren.’ ‘Dat gaat wel erg snel,’ vond de voorzitter. ‘Ik kijk de andere commissieleden even aan.’ ‘Ik wil er nog even over nadenken,’ zei Kees Jansen, die in de commissie zat vanwege zijn weloverwogen kijk op tal van zaken. ‘Maar ergens voel ik wel voor de voorgestelde namen. Er zitten enkele heel spannend klinkende vondsten tussen.’ ‘Ho eem!’ riep commissielid Joselle-Josephine Bécassine du Raclette, ‘ik ben tegen het voorstel! Het zijn belachelijke namen! Die mensen blijven zolang ze er wonen uitleggen wat een “honderdspint” is, als het tenminste een zelfstandig naamwoord is, want dat weet ik ook niet. En “eenkoorn”, daar maakt iedereen natuurlijk “eekhoorn” van. Dat is toch kierewiet?’ De voorzitter keek over de rand van zijn leesbril naar mevrouw Du Raclette. ‘Mevrouw Raket! Stellige woorden! En het zijn natuurlijk géén zelfstandige namen! Alle straatnamen zijn op elkaar afgestemd. Heeft u intussen ook een alternatief voorstel?’ Dat had zij inderdaad: ‘Als eerbetoon aan de voetbalvelden die moesten verdwijnen voor deze wijk stel ik voor namen te gebruiken als Doelweg, Hoekvlagweg, Middenstipweg en Kantineweg. Voor een nog aan te leggen parkje dacht ik aan de naam Strafschopgebied.’ Mevrouw Venema hoorde het zuchtend en met rollende ogen aan. ‘Dat snapt over 15 jaar toch niemand meer?’ ‘De namen van het voorliggende voorstel snapt nú al niemand,’ sloeg mevrouw Du Raclette terug. De voorzitter brak zijn koekje doormidden. ‘Uw voorstel klinkt wat cynisch,’ zei hij. ‘Pardon?’ riep mevrouw Du Raclette. ‘Bent u wel eens in de Kievitweg geweest? Daar zaten ooit echt kieviten hoor. Totdat er huizen gebouwd werden. Kievit-weg. En dan ben ik cynisch? Doe eem normaal man!’ ‘Goed,’ zei de voorzitter. ‘Dan stel ik voor dat we maar gaan stemmen over het oorspronkelijke voorstel. Mevrouw Venema?’ ‘Voor!’ ‘Meneer Jansen?’ ‘Parkje? Welk parkje? Ik weet niks van een parkje! Waar dan?’  

Auteur

kvanderweide