Een ingezonden brief | Gronings voorbeeld

HAREN

De redactie ontving een ingezonden brief van bestuurskundig onderzoeker Jan R. Lunsing (van COELO).

Gronings voorbeeld

Wethouder Schroor van D66 in Groningen doet nogal luchtig over de afkeurende accountantsverklaring voor de jaarrekening van 2016. Dat wekt verbazing, want de jaarrekening is een belangrijke jaarlijks terugkerende rapportage van de financiën die elke professionele organisatie zou moeten kunnen hanteren. Anderzijds is het begrijpelijk, want de wethouder moet zijn verhaal verkopen aan de raad, de provincie en aan de inwoners van Haren die keer op keer van de provincie te horen hebben gekregen dat volgens hun gemeente de financiën niet op orde had en dat daarom hun gemeente maar moest fuseren met het grote stabiele en krachtige Groningen. De ambtelijke organisatie van Haren zou volgens de provincie ook te weinig deskundigheid bezitten en te kwetsbaar zijn om zelfstandig verder te kunnen gaan en welhaast gered moeten worden door de grote krachtige en deskundige buurman. Groningen krijgt nu het advies om het kennisniveau van medewerkers over de specifieke regelgeving rondom grondexploitaties te verhogen en de kwetsbaarheid in het controleproces te verkleinen. De gemeente moet adequate ‘checks and balances’ inrichten ten aanzien van de sturing op de inhoud en bij reserves alleen de begrote onttrekking of storting te doen indien het gerealiseerde saldo dit toelaat. Dat laatste is een advies om alleen geld uit een portemonnee te halen als het er in zit. Schroor stelt dat het om een paar kleine zaken gaat, maar dan miskent hij dat accountants een jaarrekening van hun opdrachtgever niet lichtzinnig afkeuren. Als er kleine zaken mis zijn, wordt het meestal goedgekeurd en worden punten aangegeven die bij de volgende jaarrekening moeten worden opgelost. Als het wat ernstiger is, zal de accountant zich onthouden van een oordeel en aangeven welke gegevens ontbreken. Alleen als een gemeente de weergave van de eigen financiën of administratieve processen niet onder controle heeft, leidt dat tot een afkeuring. Als ik raadslid was, zou ik doodzenuwachtig worden als ik lees dat mijn gemeente de sturing op inhoud niet onder controle heeft. Als ik in Haren zou wonen zou ik me direct aanmelden bij het Actiecomité Handen af van Haren. Haren heeft immers wel een goedkeurende verklaring. De provincie zal hier toch een duidelijk signaal moeten geven, al was het maar om te bewijzen dat zij niet met twee maten meet – eentje voor de stad en eentje voor het ommeland. Als wethouder zou ik in ieder geval bloednerveus zijn. Of wethouder Schroor nerveus is, weet ik niet, maar doen alsof alles onder controle is, doet hij in ieder geval goed.  

Auteur

kvanderweide