Zoete woordjes | Jaap Matthijs Jansen

Haren

Schorriemorrie

De werkdruk van de Harense veldwachter is buitensporig, zo meldt hij in een oprecht en meelijwekkend schrijven aan deze krant. ‘De veldwachterij,’ zo geeft hij aan, ‘draait in de zomervakantie overuren.’ De oorzaak laat zich gemakkelijk raden: de jeugd hoeft niet naar school. Verveling leidt steevast tot criminaliteit, maar de kinderbajes is al zo vol. Weemoedig schetst de man de problematiek: ‘Neem nou gister. Rond een uur of zeven begon ik mijn patrouille. Ik draag altijd een klein boekje in mijn broekzak, dat is de Algemene Plaatselijke Verordening (APV). Daarin staat precies wat iedereen wel en niet mag doen. Hoe dan ook, zelfs zo vroeg op de morgen hing er al jeugd op straat. Een jonge schavuit – ik denk van zo’n acht jaar oud – maakte een stoepkrijttekening van een hond. Ik wees hem streng op artikel 2:42 lid 2 van de APV en legde hem een hechtenis op van drie maanden. Maar ik was de straat nog niet uit, of er kwam een andere deugniet aangelopen, met stoepkrijt in zijn hand. “Nooit gehoord van artikel 2:43 lid 1?” vroeg ik hem. “Drie maanden hechtenis!” Je moet die kinders al op jonge leeftijd corrigeren, anders worden ze allemaal opiumverslaafden en socialisten. In de middag kwam ik nog twee meisjes tegen die op een muurtje zaten (artikel 2:47 lid 1), een knaap die tijdens het voetballen in zijn broek pieste (artikel 4:8), vijf knulletjes die schuilden voor de regen in een bushalte (artikel 2:50) en een grietje dat het nodig vond op de drempel van de kerk te zitten (artikel 2:49 lid 1). Allemaal drie maanden hechtenis.’ Ter afsluiting van zijn brief doet de veldwachter een pedagogisch voorstel: voer op de basis- en middelbare scholen een continu rooster in. Dan hebben de kinderen een overzichtelijk schooljaar van 1 september t/m 31 augustus, elke dag van negen tot vijf. De zondagen zijn voor godsdienst. ‘Me dunkt,’ zo concludeert de brave diender in zijn gevoelig proza, ‘die kinders horen gewoon in de schoolbanken.’

Auteur

kvanderweide