Beoogde herindeling van Haren raakt Tynaarlo

TYNAARLO

Bij de burgerraadpleging en gemeenteraadsverkiezing hebben de inwoners van Haren, Glimmen, Onnen en Noordlaren samenvoeging met Groningen afgewezen. In Tynaarlo leeft deze kwestie nauwelijks. Begrijpelijk. Het gaat om een andere provincie en gesprekken in 2015 tussen Haren en Tynaarlo zijn op niets uitgelopen. Toch is herindeling van Haren met Groningen wel degelijk relevant voor Tynaarlo. Door Meino Smit uit Paterswolde en Jelle Landstra uit Haren van de Burgerinitiatiefgroep Noordelijke Hondsrug.

Groene long

Tynaarlo en Haren zijn de belangrijkste dragers van de “groene long” tussen Groningen en Assen. De Regiovisie Groningen-Assen spreekt zelfs van een cruciaal belang dat de bijzondere kwaliteiten van dit gebied behouden blijven en verder worden versterkt. Landschap, natuur, de karakteristieke dorpen en de lokale gemeenschappen zijn sterk bepalend voor de aantrekkelijkheid en de economische kracht van de regio. Het gebied staat echter onder druk door de ontwikkeling van Groningen en Assen. Groningen is tot de zuidgrens volgebouwd, een ’harde’ stadsrand vormend met het groene tussengebied van Haren. Stedelijke ambities botsen nogal eens met de waarden en behoeften van het aangrenzende landelijk gebied. In de Regiovisie is dit gelukkig onderkend. Gekozen is voor het waarborgen van een balans tussen het stedelijke en het landelijke – als mal en contramal. Groningen beschikt binnen de regio over andere, minder kwetsbare locaties dan het landelijke Haren om zijn ambities te verwezenlijken. Volgens de raad van Groningen is herindeling met Haren niet nodig. Als Haren bij Groningen wordt gevoegd, zal Tynaarlo met 32.500 inwoners tegenkracht moeten bieden aan de druk van Groningen (230.000 inwoners) en Assen (67.000 inwoners). Dit is een kwetsbare positie, ook in het licht van een eventuele toekomstige noodzaak tot verdere gemeentelijke opschaling in de Kop van Drenthe. Instandhouding en versterking van de kwaliteiten van de groene long tussen Groningen en Assen vraagt om de vorming van een sterke landelijke gemeente op de Noordelijke Hondsrug. Landelijke gemeenten zijn beter in staat zorgvuldig om te gaan met groene waarden, agrarische inpassing en kleine kernen dan besturen die qua visie en mentale instelling gericht zijn op een stedelijke ontwikkeling en cultuur. Hetzelfde geldt voor de korte lijnen met dorpsgemeenschappen (‘ons kent ons’).

Tynaarlo & Haren

Daarom zouden Tynaarlo en Haren samen verder moeten gaan als een landelijke gemeente met vier kernen en ruim 50.000 inwoners. Zij hebben veel overeenkomsten en vullen elkaar goed aan. Het kernenbeleid van Tynaarlo is een prima uitgangspunt voor de bestuursfilosofie en inrichting van de opgeschaalde gemeente. Ruimtelijke en economische vraagstukken stoppen niet bij gemeente- of provinciegrenzen. Het provinciebestuur van Groningen heeft bij de herindeling niet verder willen kijken dan de provinciegrens die dwars door de groene long loopt. Daarmee wordt samenhang en karakter van het gebied geweld aangedaan. Een provinciegrens, getrokken in een ver verleden, mag een passende bestuurlijke organisatie niet in de weg staan. Moderne bestuurders moeten over hun eigen schaduw heen kunnen stappen. Hiervoor is het nog niet te laat. Het kabinet en parlement moeten nog beslissen over wat voor Haren en de groene long het beste is.  

Auteur

kvanderweide