Haren leeft! | Arnold Heikamp

Haren

17 seconden

In de maar niet dovende strijd die de tegenstanders van de gemeentelijke herindeling dapper blijven voeren viel afgelopen weken een tweetal strategische manoeuvres op. Ten eerste was daar de in opdracht van de gemeente gefabriceerde reclamefilm die Tweede Kamerleden in Den Haag moet overtuigen het zielige Haren zelfstandig te laten blijven. Daarnaast tuigden de ridders van het Burgercomité Haren een petitie op. Zij kregen daarbij hulp van troepen uit het zuiden: Het Burgerinitiatief Noordelijke Hondsrug en Leefbaar Tynaarlo. Vandaag gaan we het hebben over die film. Hij staat op You Tube, kijkt u mee? Ja, zelf even opzoeken. Zelfstandigheid, daar gaat het hier nu juist over, weet u nog? Hoe bespelen filmmakers de emoties van de kijker? Inderdaad, met een tapijt van ‘meeslepend’ synthesizergezweef. Misschien dat onze vrienden in Den Haag hiervan onder de indruk raken, bij mij resulteert het slechts in jeuk op plekken waar ik anders nooit jeuk heb. Al snel begint een vertelstem een reeks stellige beweringen over de gelikte beelden uit te smeren. “De inwoners van Haren (...) zijn al 200 jaar trots op (...) hun gemeentebestuur,’’ klinkt het. Als Kamerlid zou ik denken: Nou, nou, dat is me nogal een uitspraak. Vervolgens zou ik de gemeente Haren verzoeken een stevige onderbouwing te mailen inzake deze ogenschijnlijk onzinnige bewering. Dan is het eindelijk zover. Na zeventien (17!) lange seconden wachten komt eindelijk maar toch de burgerraadpleging van 2014 ter sprake. Het kroonjuweel van het verzet. 75% van de bevolking tégen de fusie met Groningen! Dat is ook niet niks. Het is alleen wel jammer dat de gemeente destijds heeft geacteerd naar aanleiding van dit niet bindende (!) referendum, en heeft besloten dat er wel gefuseerd moest worden, maar dus niet met Groningen. Oplossing: samengaan met Tynaarlo. Maar toen bedankte Tynaarlo voor de eer. Tja. Klaar. Einde referendum. Dus niet nu, na drieënhalf jaar, nog steeds mekkeren over een afgehandelde volksraadpleging. Dat zouden ze in Den Haag bij de PvdA ook wel willen. Verkiezingen tellen maar één keer. “Haren staat al jaren in de top 5 van de beste woongemeenten van Nederland,” pocht de stem even later. Deze zo triomfantelijk uitgeserveerde taart is misschien gebakken in Haren, maar waar komen de meeste ingrediënten vandaan? Zonder Groningen naast de deur was Haren een suf provincieplaatsje waar je leuk doorheen kunt fietsen, maar dat was het dan wel. Die hoge notering is lang niet de verdienste van Haren alleen. Iets minder vijand-denken lijkt me dan ook wel op zijn plaats. En ook maar ophouden met het zaaien van angst. Haren blijft na een fusie gewoon wat het nu ook al is: Haren. Mooie boeken blijven ook nadat ze uit de top 5 verdwenen zijn mooie boeken. Geen paniek.

Auteur

kvanderweide