UUT Noordlaren | Tia Ebbinge

Haren

Als het kalf verdronken is, dempt men de put

Vandaag schijnt de zon volop in Noordlaren, dat was een week geleden wel even anders. Regen, harde wind, donkere dagen. De herfst deed zijn intrede vroeg dit jaar. Zelf vind ik de herfst een van de mooiste jaargetijden, de bladeren die van de bomen dwarrelen, de prachtige donkerrode, gele en diepbruine kleuren. Overal eikels, dennenappels en vallende kastanjes. 's Avonds als je door de straten loopt zie je de rookpluimen weer uit de schoorstenen komen wetende dat bij menigeen de houtkachel brandt. De gordijnen vroeg dicht gaan en de kaarsen her en der al in de huizen branden. Gezellig en knus, heerlijk die donkere dagen. Een prachtige herfstwandeling maken hoort er ook bij. En waar kun je dat beter doen dan in ons dorp, maar er moet mij wel even iets van het hart. Als ik mijn straat uitloop, oversteek, rechtsaf sla op de Zuidlaarderweg en het voetpad betreedt, zie ik bijna geen pad meer maar heel veel groen. Ik kan mij niet herinneren wanneer men van de gemeente hier voor het laatst met een machine over is gegaan. Bij De Rieshoek aangekomen is het al niet veel beter, aan het plein wordt ook niets gedaan. Soms staat het groen zo hoog dat De Rieshoek zelf maar tot actie overgaat. Ook in andere straten wordt nooit of heel sporadisch geveegd. Zelfs de verkeersborden zijn haast niet meer leesbaar. Iemand had laatst zelf maar sop en spons ter hand genomen om het weer toonbaar te maken. Tja, het zullen de bezuinigingen wel zijn. Maar waar kunnen nu de onkosten in zitten? Niet te hopen dat er mensen op het pad vallen en ze dan tot actie overgaan. Hoe is het spreekwoord ook al weer? Als het kalf verdronken is delft men de put... De Noordlarense Tia Ebbinge verzorgt om de week de rubriek UUT Noordlaren

Auteur

kvanderweide