Moeder & meer | Annelies Hofmann

Haren

De ‘geneugten’ van het najaar

Terwijl ik dit schrijf raast de wind om ons huis. Bladeren buitelen door de lucht, takken en eikels vallen neer op het schuine dak waaronder ik zit te werken. Herfst... Leuk zolang je lekker in je huispak en pantoffels binnen kunt hangen bij de openhaard, iets minder leuk met drie kleine jongetjes die eigenlijk drie keer per dag gelucht moeten worden. En dan moeten we die ellendige winter ook nog door... En die begint zo ongeveer met het ingaan van de wintertijd. Er wordt in december gestemd in het Europees Parlement over afschaffing. Als het zover komt gaat de vlag hier uit. Mijn middelste zoon pakte afgelopen weekend om 05.30 (‘nieuwe tijd’) zijn bak met Lego en stortte deze uit over de vloer. Gevolg: het hele huis wakker en manlief en ik hadden er zodoende om 08:00 uur al een halve dag opzitten. Mijn zoons denken, met dank aan het assortiment van de Albert Heijn, al sinds half augustus dat Sinterklaas onderweg is naar Nederland. Toen ook de 250 pagina's tellende catalogus van die bekende speelgoedwinkel op de mat viel was er helemaal geen land meer met ze te bezeilen. Er wordt hier dagelijks driftig gebladerd, aan verlanglijstjes geschaafd en beoordeeld wat er al dan niet allemaal in een schoen gaat passen. Al zou mijn oudste ergens vermoeden dat de Sint gewoon buurman Henk in een tabbert is: zodra er cadeaus uitgedeeld gaan worden is hij op slag diep gelovig. Ik probeer ze enigszins tot rust te manen: "Jongens, het duurt nog heel lang tot Sinterklaas in Nederland komt. Eerst komt Sint Maarten nog." Op het moment dat ik het zeg, denk ik: "shit! Dat was dom!" "Jaaaaaaaaa! Lampionnetje lopen!", schreeuwt het stel in koor. "Hoeveel nachtjes nog, mama?" Dus nu zijn we twee aftelkalenders rijker: eentje voor Sint Maarten en de ander voor de start van het Sinterklaasjournaal. Morgen knutsel ik er eentje voor mezelf, waarop ik elke dag een kruisje mag zetten tot het weer lente is.

Auteur

kvanderweide