Moeder & meer | Annelies Hofmann

Haren

Autoritje

Ik zat vorig weekend met mijn gezin in de auto. We maakten een, voor ons doen, lange reis naar vrienden in Maarssen. Dit hadden we van tevoren zorgvuldig gepland om het voor de kinderen zo comfortabel mogelijk te maken. Zo gingen we rijden op het tijdstip waarop onze jongste normaal gesproken zijn middagslaapje zou doen, zodat hij lekker in de auto in slaap kon vallen. We namen boeken en knuffels mee voor de oudsten en een tas met drinken en fruit. Wat kon er nog misgaan? Nou, laat ik het zo zeggen: het nadeel van zorgvuldige planning is dat je er daardoor geneigd bent vanuit te gaan dat alles ook daadwerkelijk volgens planning verloopt. Terwijl het dat zelden doet. Mijn 2-jarige zit in wat zich het best laat omschrijven als een 'wat ingewikkelde leeftijdsfase', die zich kenmerkt door een mix van assertiviteit en Oscarwaardig drama. Kortom: meneer liet zich niet dwingen tot slapen en is de heenreis afwisselend aan het gapen, kletsen, lachen en huilen. Nadat mijn 4-jarige voor de de zoveelste keer de Lego catalogus had doorgebladerd zei hij: "mama, ik ben wagenziek!". Had ik, noch mijn man, in onze planning opgenomen. Mijn oudste heeft deze week voor het eerst het Tietenlied van Kinderen voor Kinderen ("tietuh! Dikke tietuh!!!") gehoord en geloof me: hij kan dat 200 kilometer lang volhouden... Dit ging vroeger toch een beetje anders, meen ik mij te herinneren. Voor onze gezinsreizen naar Zuid-Frankrijk had mijn moeder van die zakken gemaakt met vakjes erin die op de achterzijden van de voorstoelen vast zaten. Ze vulde ze met spelletjes, vouwblaadjes, stiften, woordzoekers en onze walkmans en cassettebandjes. Twee dagen lang vermaakten mijn zus en ik ons kostelijk achterin, "zonder een onvertogen woord", als ik mijn ouders mag geloven. Ik koester de herinneringen aan deze autoritten (en aan de bijbehorende vakanties, overigens). Het enige waar mijn ouders doorheen moesten bijten waren onze eindeloze Theo en Thea imitaties. Niet gek, in mijn beleving! Ik zou er voor tekenen.

Auteur

kvanderweide