Vrijwilliger in het Taalhuis in Bibliotheek Haren

HAREN

 Harry Bouma (56) is vrijwilliger in het Taalhuis in de bibliotheek van zijn woonplaats Haren. Hij is sinds vijf jaar werkloos. Tot zijn verbazing telt Nederland hordes analfabeten. Dat de bibliotheek, de gemeente, Stichting Lezen & Schrijven en het Noorderpoortcollege daar gezamenlijk via het Taalhuis wat aan willen doen, vindt hij een goede zaak. Hij hoorde ervan via een vriendin, zij werkt in Bibliotheek Haren en polste hem. Of hij op vrijwillige basis mensen wilde helpen hun Nederlands te verbeteren.

Hij zei onmiddellijk ja en werd gekoppeld aan een vrouw uit Kirgizië. Ze beheerste de Nederlandse taal min of meer, was ook officieel ingeburgerd als Nederlandse, maar ze was na zestien jaar in Nederland niet tevreden was over haar uitspraak. Ze gaf aan dat dat aan haarzelf lag, ze had zich altijd goed gered omdat ze zich kon verschuilen achter de taalvaardigheid van haar man en kinderen. Woordenschat Dus daar zaten Bouma en de Kirgizische elke week in Bibliotheek Haren. Bouma had al snel door met een pientere tante te maken te hebben. De beschikbare lesstof was bij lange na niet toereikend voor haar, vandaar dat hij uren zoet was met oefeningen zoeken waardoor zij daadwerkelijk veel aan het woord was en haar woordenschat kon uitbreiden. ,,Wat opvallend was, was dat ik haar maar eenmaal iets hoefde te vertellen en dan vergat ze het nooit meer. Ik hoorde haar vooruit gaan”, zegt Bouma terugblikkend. Na een maand of vijf kreeg zijn ‘leerling’ een baan en had ze geen tijd meer voor de taallessen. ,,Pas geleden kwam ik haar toevallig tegen en zei ze dat ze er echt iets aan had gehad.” Onderwijs Ondertussen kijkt Bouma uit naar de volgende kandidaten. Hij vindt juist dit vrijwilligerswerk aangenaam, omdat hij in een ver verleden is opgeleid tot onderwijzer. Daarna heeft hij pedagogiek gestudeerd en is hij jarenlang werkzaam geweest op heel andere terreinen, in de commerciële hoek. ,,Ik doe dit ook voor mezelf, om te kijken of ik onderwijzen nog steeds leuk vind. Het ligt me wel.” Hij had geen idee dat de bibliotheek dit soort activiteiten bezigt. Dit doet de bibliotheek overigens niet alleen, maar in samenwerking met de gemeente en maatschappelijke organisaties. ,,Ik vind het slim en goed dat de bibliotheek zich richt op dit soort zaken. Die liggen in het verlengde van hun hoofdactiviteit: lezen. Alles is taal. Of het nu gaat om een sollicitatie of om een gesprekje. Het Taalhuis bevordert die taalontwikkeling.” Boekhandel Hij is sinds hij werkloos is lid van de bibliotheek. ,,Daarvoor kocht ik elke zaterdagmiddag boeken bij de boekhandel, maar nu dat financieel niet meer gaat, kom ik bij de bibliotheek”, zegt Bouma. Hij keek er zijn ogen uit, die eerste keer. ,,Ik was aangenaam verrast. Het was er zo modern, zo digitaal, zo leuk ook.” Heel anders dan de bibliotheek die hij in zijn jeugd in Friesland ontdekte. In het dorp waar hij opgroeide kwam de bibliobus eens per week langs, waar hij vier boeken koos. ,,Ik leende ook allerlei boeken die niet voor kinderen bestemd waren. Oorlogsboeken en thrillers.” En later, via zijn docent Nederlands op de middelbare school, ontdekte hij de literatuur. ,,Door romans te lezen herken je jezelf, je ontdekt wat mensen beweegt en je doet veel nieuwe kennis op.” Literatuur Boeken en kennis vormen de waarde van de bibliotheek, volgens Bouma. ,,De bieb is voor mij een heel belangrijke mogelijkheid om in contact te blijven met de literatuur en met andere mensen die daarin zijn geïnteresseerd. De bibliotheek heeft een maatschappelijke betekenis, juist vanwege het Taalhuis en alle andere mogelijkheden die er zijn." Voor meer informatie zie www.biblionetgroningen.nl

Auteur

kvanderweide