De Staat van Haren | Piet Bouma

HAREN

Piet Bouma uit Haren geeft in 2018 in zijn rubriek 'De Staat van Haren' maandelijks een beschouwing over de gemeentelijke politiek. Vandaag trapt hij af met de eerste aflevering, naar aanleiding van de hoorzitting van de Tweede Kamer over de herindeling op vrijdag 19 januari.

Het was wel voor de echte doorbijters, de hoorzitting die door de Vaste Kamercommissie Binnenlandse zaken was georganiseerd over het wetsvoorstel Herindeling Groningen, Ten Boer en Haren. Toch bleef de immense zaal in het lelijkste vergadercentrum van Groningen heel goed gevuld tijdens de drie uur durende voorstelling zonder pauze. Er spraken 18 voor- en tegenstanders van de fusie. De laatsten waren duidelijk in de meerderheid en kregen regelmatig een open doekje van de circa 300 aanwezigen. Het mocht allemaal van de opvallend soepel voorzittende Martin Bosma, kamerlid van de PVV. Die partij heeft waarachtig tenminste één man met humor in de gelederen. De prijs voor het langste applaus ging naar wethouder Michiel Verbeek. En terecht. Hij hield een vlammend betoog voor kleinschalig besturen, waarvan zelfs het kamerlid van de VVD onder de indruk bleek. Verbeek vroeg om vertrouwen in de manier waarop Haren als kleine gemeente de bestuurlijke taken aanpakt. Haren kan de decentralisatie van taken aan, aldus de D66’er. Daarbij zal ook in de toekomst gewoon samengewerkt worden met omliggende gemeenten. De provincie heeft bij de herindeling eerst de zelfgekozen oplossing van opschaling geformuleerd en achteraf niet-bestaande problemen van Haren geformuleerd om de fusie door te drukken. “Spelbederf”, zo noemde Verbeek de manier van opereren door gedeputeerde Brouns en dat was voor zijn doen nog een erg milde kwalificatie. “We zijn geblesseerd door het ruwe optreden van de provincie, maar dat mag de einduitslag niet bepalen.” Dat vond de zaal ook. De gemeenteraad, verdeeld als hij is, werd keurig vertegenwoordigd door twee fractievoorzitters: Marjan Bachman van D66 en Ietje Setz van de VVD. Bachman haalde de nieuwjaarsgedachte van onze Groningse CdK René Paas aan: De keerzijde van het gelijkheidsbeginsel is “one size fits nobody”. Iedereen verdient een gelijke behandeling, maar als je alles op dezelfde manier wilt doen, doe je uiteindelijk iedereen tekort: “Een gemeente als Haren met vier dorpen heeft een totaal andere beleidsagenda dan de stad Groningen met haar 60 duizend studenten, internationale bedrijven en een stevige sociale problematiek.” Voor Ietje Jacobs van de oppositie is een grote gezamenlijke gemeente juist de enig denkbare duurzame oplossing voor de stedelijke regio. Toch kwam bij verschillende insprekers ook nog een derde mogelijkheid regelmatig langs, getiteld “Tynaarlo”. Tynaarlo is hetzelfde soort gemeente als Haren – samen kunnen ze in de regio Groningen-Assen goed tegenwicht tegen de dominantie van de stad bieden. Een levendige plattelandsgemeente naast de sterke stad: mal en contramal. Na al deze liefdesverklaringen aan onze Drentse buren werd het spannend wat de burgemeester van Tynaarlo in petto had voor de Vaste Kamercommissie. Thijsen was helder: ons aanbod voor intensievere samenwerking tussen de beide ambtelijke organisaties stáát nog steeds. Maar een fusie is op dit moment niet aan de orde: “Niet teveel treden tegelijk nemen, dan val je geheid van de trap!” De duiding van Thijsens inbreng varieerde na afloop, maar ik houd het er op dat hij daarmee een zelfstandig Haren de hand toestak. Of een fusie met Haren er ooit van komt zal de tijd uitwijzen, maar het uitsluiten deed hij ook niet. Het mogelijke bezwaar van de Tweede Kamer dat een zelfstandig Haren na de fusiegolf de eigen broek niet kan ophouden en straks om de haverklap hulp moet vragen van een grote gemeente is daarmee ondervangen. Haren kan straks voor samenwerking waar nodig terecht bij zowel het vriendelijke Tynaarlo als bij de ambitieuze Stad (“We blijven in alle gevallen een goede buur”, benadrukte burgemeester Den Oudsten). Daarmee verschaffen we de Tweede Kamer een uitstekend argument om Haren alsnog haar eigen richting te laten bepalen en onze gemeente uit het wetsvoorstel te halen. Of dat feest der democratie er echt komt weten we over twee, drie maanden.

Auteur

kvanderweide