UUT Noordlaren | Tia Ebbinge

Haren

Logeetje Spike

Afgelopen week hadden wij een hond te logeren genaamd Spike. Deze kleine druktemaker die nog maar vijf maanden oud is dartelde vrolijk door het huis. Onze kat sprong verschrikt op van zijn knusse plek. Het is gedaan met de rust. En dat was het afgelopen week zeker in Noordlaren. Het ging buiten steeds harder vriezen, diep weggedoken in onze warme jassen gingen we met Spike op stap, de ijzige kou trotserend. Onze dagelijkse wandeling ging meestal richting de ijsbaan, om even te kijken hoe het ervoor stond. Er lag al snel een mooie ijsvloer en de schaatsen werden door velen gauw ondergebonden. Wat een feest! Uiteraard valt dan al snel het woord ‘marathon’ in Noordlaren. Haaksbergen kreeg uiteindelijk woensdag de primeur en wij waren vrijdagochtend aan de beurt. De mannen van de ijsvereniging en vele vrijwilligers moesten hard aan de slag om de baan klaar te maken. Het was weer een gezellig feest, eerst kwamen de vrouwen en daarna kwamen de mannen in actie. Het dweilorkest verhoogde de sfeer en in de tent kon je terecht voor warme chocomel (wat hard nodig was in de kou) of drankje. Spike mocht ook mee en huppelde vrolijk langs iedereen. Later in de week kon er zelfs op het Zuidlaardermeer worden geschaatst, wat voor vele Noordlaarders ook een hoogtepunt is! Spike durfde ook voor het eerst op het ijs. Ondanks het gure weer kwamen Spike en ik vaak buiten. Ik geloof dat ik nog nooit zoveel door Noordlaren heb gelopen! Heel gezellig, we hadden veel aanspraak onderweg. En dan met zijn allen warm en knus aanschuiven bij een vriendin voor een lekker bord Hollandse snert! Nu de Siberische kou is verdwenen en Spike weer naar zijn eigen huis is gegaan, is de rust wedergekeerd. En daar is onze kat heel erg blij mee!

Auteur

kvanderweide