Zoete woordjes | Jaap Matthijs Jansen

Haren

Marga wil stemmen

Op de vroege ochtend van woensdag 21 maart 2018 werd huize Mergel opgeschrikt door een gevloek van jewelste. Vrouw des huizes Marga had haar teen gestoten tegen de piano. Het doorgaans zo zonnige humeur van de dame kreeg die morgen nog meer knauwen: ze ging per ongeluk op de staart van de poes staan, zag een vlo op haar arm en ontdekte dat haar partner gisteravond vergeten was de buitendeur op slot te doen. Toen ze zich eindelijk met de véél te laat bezorgde krant aan de keukentafel verschanste, smaakte haar gebruikelijke boterham met kaas nogal flauw, en pas drie pagina’s verder realiseerde ze zich dat er überhaupt geen kaas op zat. In deze toestand las Marga een beschouwing over de gemeenteraadsverkiezingen die die dag in het land gehouden zouden worden. Marga heeft niets met politiek, dat moge duidelijk zijn, maar ze was in een mopperstand en beklaagde zich daarom bij haar gezinsleden over het totale gebrek aan informatie over kieslijsten, partijstandpunten enzovoort. ‘Op wie moet ik straks dan stemmen?’ riep ze welgeteld vier keer uit, waarbij ze telkens haar stem verhief en haar hoofd naar het openstaande raam wendde, alsof de vraag gericht was aan de hoogmogende Politiek zelve. Haar partner probeerde haar uit te leggen dat ze wegens de herindeling pas in november naar de stembus mochten, maar daar wilde Marga niets van horen. Ze zocht op haar tablet via het internet de Kieswet op, gebruikte de zoekfunctie en declameerde: ‘Artikel C4. Eén: De leden van blablablabla gemeenteraden worden gekozen voor vier jaren!’ Hoezeer haar levensgezel haar ook poogde te sussen, hoezeer hun rechten studerende dochter ook over de herindelingswet mompelde, het besluit van Marga was genomen. Na het ontbijt pakte ze haar rijbewijs en de nog niet geopende envelop met haar stempas, trapte min of meer per ongeluk op de staart van de poes en fietste al bellend en verwensingen schreeuwend naar het gemeentehuis. Toen ze daar gewoon stemhokjes zag staan, viel ze stil. Zonder iets te zeggen overhandigde ze haar ongelezen stempas aan de medewerkers van het stembureau en liep met een stembiljet naar het dichtstbijzijnde hokje. ‘Bent u voor of tegen de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2017?’ las ze. Geen partijen, geen kandidaten, alleen deze vraag. Marga herlas de vraag driemaal, keerde het stembiljet om, zag dat er niets op de achterkant stond, ging verhaal halen bij de medewerkers, werd terugverwezen naar het hokje en las de vraag nogmaals. Een machtige toorn, een diepe furie, een ongekende wereldhaat maakte zich van de vrouw meester. De mensheid vervloekend kleurde ze het vakje ‘Tegen’ in. Ze fietste over de stoep terug naar huis, trapte welbewust op de staart van de poes en duwde met bovenmenselijke kracht die rotpiano de deur uit.

Auteur

kvanderweide