Column Juffertje-in-het-groen | Wietske Couperus

HAREN

Kluizenaarsleven

Het valt niet mee om kluizenaar te zijn laat dochter Suze weten als ik een kopje thee met haar drink. We zitten heerlijk in het zonnetje op het grasveld voor de Hortus Hermitage, een tot gastenverblijf omgebouwde silo in de Hortus.

De Hermitage is ontwikkeld door kunstenaarsduo Sjaak Langenberg en Rosé de Beer in samenwerking met Refunc. Door de eigen kampeerervaringen van Sjaak en Rosé in de Hortus in 2016, hun vele gesprekken met tuinvrijwilligers en door Gordon Campbell’s boek ‘The Hermit in the Garden’ kwamen ze op het idee voor het maken van deze retraiteplek.

Suze logeert de eerste week van mei als ‘artist-in-residence’ in de Hermitage om zich in afzondering te laten inspireren tot het schrijven van liedjes. Ik heb me goed voorbereid op haar verblijf. Dekbed, kussen, plaid, badjas, joggingbroek, dikke sokken, laarzen, tas met etenswaren, pannetje met liefde gemaakte wortel-aardappelsoep ...... Zo is ze bestand tegen barre weersomstandigheden en hoeft ze de eerste dagen geen honger te lijden. En belangrijker, ze hoeft niet meteen het terrein af om inkopen te doen heb ik bedacht. Want dan is ze weer uit de groene bubbel. Ik doe er werkelijk alles aan om dochterlief zoveel mogelijk binnen de hekken van de Hortus te houden, omdat ik haar natuurlijk veel inspiratie toewens.

De afleiding ligt echter op de loer, de buitenwereld is dichtbij. En het lukt me niet om haar daarvan af te schermen. Op een paar plaatsen in de Hortus is wifi. Ik zie op een avond op mijn mobiel dat dochterlief online is ...... ‘Even geen kluizenaar meer?’ app ik haar. ‘Zelfs kluizenaars moeten soms naar het toilet mam. En toevallig heb ik hier internet’ is het antwoord. Vervolgens komt de melding dat ze uit haar spijkerbroek is gescheurd. ‘Blijf zitten waar je zit’ laat ik haar weten. ‘Ik spring op mijn fiets en breng je een reservebroek.’

Overdag komen er allemaal bezoekers langs de Hermitage, die graag een praatje willen maken met de jongedame die daar bij de Hermitage zit of die even naar binnen willen gluren. Zo wordt Suze een bezienswaardigheid, net als de door Campbell beschreven kluizenaars die in de 18e en 19e eeuw in tuinen onderdak kregen. Ter vermaak van het publiek.

Nee, het valt niet mee om kluizenaar te zijn. Vooral niet als je moeder te pas en te onpas op visite komt om iets langs te brengen waarvan je niet wist dat je het nodig had. Straks word ik gestraft met een liedje over een bemoeizuchtige moeder.