Column 'Van Haar' | Petra

TERUG

Drie jaar lang schreef ik wekelijks een column voor eerst het Harener Weekblad. Ik nam u mee in mijn dagelijkse beslommeringen en schreef over mijn fietsavonturen en voor mij intrigerende situaties en voorvallen in Haren. Toen ik enkele weken geleden zag dat een van de columnisten op deze plek stopte, zag ik mijn kans schoon. Ik vind het leuk om weer te mogen schrijven en mijn gedachtekronkels met u te delen.

Een van mijn laatste columns ging over de verbouwing van mijn huis die toen net gestart was. Uiteindelijk liepen er maandenlang meer dan 50(!) werkmannen door en rond mijn huis om mijn veertig jaar oude woning om te toveren tot een eenentwintigste eeuws huis. Aanleiding was mijn achenebbisj badkamertje, een klein bedompt hok met uitgebreid buizenwerk en geelgevlamde tegeltjes op de vloer. Ik wilde graag een grotere badkamer met een raam. Het huis een stukje uitbouwen bleek na lang tekenen en rekenen de meest interessante optie. Nu is het een modern ingerichte, zonnige ruimte geworden. Afgelopen zomer constateerde ik voor het eerst in een hotel dat de badkamer minder mooi was dan die van mij.

Beneden is de keuken de grootste aandachttrekker geworden. Niet dat de oude keuken me tegenstond: ik had genoeg kastruimte, een roestvrijstalen aanrecht waar ik alles op kon neerzetten, een grote koelkast en een vaatwassertje. Nu heb ik echter een heerlijk grote, open keuken met inbouwapparatuur en een vijfpits fornuis en kan ik uitgebreid kokkerellen zonder steeds tussendoor te hoeven afwassen om ruimte te maken.

Nadat binnen alles klaar was, schilderde mijn buurman alle plafonds en wanden wit. Daardoor oogt mijn huis nu nog groter. De muur in de keuken kreeg wel dezelfde kleur als in mijn oude keuken: appeltjesgroen. Toen afgelopen herfst ook de buitenboel geverfd moest worden, hoefde ik niet heel lang na te denken: alles wit, maar hetzelfde appeltjesgroen voor de voor- en achterdeur als leuk accent. Het schildersbedrijf feliciteerde me met mijn gewaagde kleurkeuze. Toen de verf er eenmaal op zat en ik na een dag werken thuiskwam, was het toch even slikken. Dit was wel erg groen.

Vandaag stond er een jonge, blonde vent van DHL voor de deur met een pakje. Terwijl ik tekende voor ontvangst, zei hij: 'leuke kleur, die deur'. Ik ben het nu helemaal met hem eens.


Auteur