Hart voor de kunst

HAREN

Ik tref Frima en we nemen plaats in de fauteuils in de verrassend grote en gezellig ingerichte atelierruimte. De muren hangen vol met schilderijen.

“Als iemand een kunstwerk na een paar dagen nog steeds in zijn hoofd heeft, dan is het liefde op het tweede gezicht en koopt diegene het kunstwerk” en “Ook mensen met een smalle beurs kunnen met behulp van de Kunstkoopregeling een kunstwerk aanschaffen.” Dat zijn twee uitspraken van Harener galeriehouder Hein Frima.

Haren

“Ik ben geboren en getogen in Haren. Ik ben aan de Viaductweg geboren, heb aan de Westerse Drift gewoond en ook een kleine tien jaar in het Noordlaarderbos. Voor mijn werk als vestigingsbankdirecteur van AMRO heb ik zo’n drie jaar in Beilen gewoond. Daarna zijn we, via een jaar in Appèlbergen, weer terug naar Haren verhuisd en nu woon ik al vele jaren met plezier aan de Rijksstraatweg. Ik zeg altijd dat ik alle dorpen heb gehad behalve Glimmen!

Door de betrokkenheid met je eigen dorp wil je je betrokkenheid tonen, wat terugdoen voor Haren en daarom ben ik een jaar of tien geleden in de politiek actief geworden.”

Kunst

“Verder adviseerde ik als directeur Private Banking vermogende particulieren en ook kunstenaars met vaak sterk wisselende inkomsten. Op een gegeven moment ben ik gevraagd een zomergalerie in Port Zélande meehelpen in te richten met noordelijke kunstschilders. Die heb ik toen gedurende vier weken begeleid in de zomertijd. Daarna had ik de smaak te pakken en heb bijvoorbeeld leegstaande winkelpanden aan de Nieuweweg ingericht met schilderijen. En toen ben ik met een galerie begonnen, eerst in Groningen en na vijf jaar, sinds 2006, hier in dit pand.”

Galerie

“Hiervoor heeft er een handelsbedrijf in gezeten en tot hoge leeftijd heeft tandarts Bossewinkel er zijn praktijk gehad. Over de naam van de galerie is nagedacht: door de ‘Aa’ sta je vooraan in het alfabet en ‘blick’ verwijst naar de blik op kunst, de ‘ck’ geeft er een chique draai aan.

Er hangt vooral figuratieve kunst en er hangt een gezellige huisatmosfeer. Verder organiseren we hier ook van alles: we doen mee aan de Open Atelierroute en de Nationale Gedichtendag, er wordt gebridged en de toneelvereniging oefent hier. Het gaat mij erom mensen kennis te laten maken met kunst in de breedste zin van het woord. Ook Novo heeft bij ons geëxposeerd, niet omdat het moet, maar omdat het kan! Heerlijk!

De schilderijen van de kunstenaars uit mijn galerie kom je op de meest onverwachte plekken tegen: in Huize Maarwold, in Westerholm, in een leeg winkelpand in de Brinkhorst en in het Familiehotel in Paterswolde.

Mensen oriënteren zich op internet of lopen hier voorbij en worden gegrepen door een schilderij. Als iemand een kunstwerk na een paar dagen nog steeds in zijn hoofd heeft, dan is het liefde op het tweede gezicht en koopt diegene het kunstwerk. Het kan ook zijn dat de kleur van bijvoorbeeld een stilleven van Frans Brommer past bij de kleur van de keukenvloer van iemand. Mensen die een schilderij van een kunstenaar kopen, willen dan ook steeds het nieuwste schilderij van die schilder aanschouwen. En als iemand echt wordt gegrepen door een schilderij maar door een smalle beurs het schilderij niet kan betalen, dan is er altijd nog de Kunstkoopregeling en kan het schilderij in termijnen worden betaald.

Als ik moet kiezen – bij wijze van spreken met het pistool op het hoofd – wat mijn favoriete schilderij is, dan kies ik voor ‘De Noorderhaven’ van Marcel Duran. Kijk maar: hij heeft het op een heerlijke manier geschilderd, het heeft inhoud en biedt fantasie om verder te kijken.”