Afscheid politieman Raoul de Thomis: humor om het ijs te breken

GRONINGEN Na 44 jaar dienst stopt een bekende Groninger politieman: Raoul de Thomis, vooral bekend als wijkagent van Groningen Zuid, neemt op 27 september officieel afscheid van zijn collega's bij de politie.

,,Ik dacht: dit werk doe ik wel even voor een paar jaar. Maar die paar jaar werden vijf jaar, en die vijf werden er tien. Mijn jaren bij de politie vlogen voorbij. Inmiddels zijn we 44 jaar verder: als je het me zo vraagt heb ik geen idee wat ik al die tijd gedaan heb”, lacht Raoul de Thomis, 66 jaar, werkt sinds de jaren ’90 als wijkagent in Groningen Zuid. Hij begon in 1975 en doorliep de vele verschillende afdelingen van de politie: het begon met straatwerk, maar later werkte Raoul ook bij afdelingen als de verkeersongevallendienst, de recherche, bij de ME en AE en het wijkbureau Zuid.

Contact maken

Voor het werk als wijkagent ging Raoul’s hart niet direct sneller kloppen. ,,Ik wilde liever het straatwerk doen: de noodhulp bieden. Dan had je actie en de reactie. Om nu als wijkagent bij mensen langs te gaan, te moeten praten, geschillen op te lossen... dat leek me vroeger helemaal niks. Maar wat kun je je daar op verkijken! Nu vind ik er het mooiste wat er is om gesprekken te voeren met de mensen in de wijk, contact te maken tijdens goede en slechte zaken. Door het werk als wijkagent leer je de mensen en het verhaal erachter persoonlijk kennen. Daardoor kun je de situatie beter inschatten. Ook kun je dan zelf het werkproces blijven volgen en bewaken.

Pentjak Silat

Het werken bij de politie kreeg Raoul onder andere mee van zijn vader. ,,Die had werk bij het parket. Je zag hem altijd op zijn brommer weggaan en in uniform thuiskomen”, herinnert Raoul zich. Bovendien is er nog iets wat hij heeft overgenomen van zijn vader: de Indonesische verdedigingssport Pentjak Silat, waar Raoul’s vader eind jaren '60 in Groningen mee begon. Meerder malen per week geeft Raoul er nog les in. ,,Bij Pentjak Silat is het heel belangrijk dat je zelfvertrouwen hebt", licht hij toe. ,,En in je politiewerk moet je datzelfde zelfvertrouwen uitstralen.”

Zijn collega's omschrijven Raoul als een hardwerkende man met humor. ,,Dat is een goede manier om het ijs te breken”, beaamt hij. ,,Maar ik ging ook echt iedere dag met een lach naar het werk. Als je plezier hebt is een dag zo om. Behandel iedereen zoals je zelf behandeld wilt worden. Daar voorkom je veel problemen mee. Ik heb ook wel onprettige dingen gezien: die blijven je bij. Je geeft die dingen een plekje, verder kun je er niets mee. Je moet doorgaan. Dan is humor overwonnen droefheid, zoals Toon Hermans het zei. En toch ben ik in al die 44 jaar nooit met tegenzin naar het werk gegaan. Ik vind het jammer dat de reis nu straks voorbij is. Maar het is tijd voor iets nieuws en ik sta open voor de volgende reis.”

Akke Boonstra