FC Groningen nog niet beter met Memisevic

GRONINGEN Voor trainer Danny Buijs is hij een zekerheidje, een speler die hij altijd zal opstellen. Maar sinds Samir Memisevic in de basiself van FC Groningen is teruggekeerd, is het spel in balbezit er eerder minder dan beter op geworden.

FC Groningen speelde zaterdagavond in Sittard haar slechtste wedstrijd van het seizoen. Het spel was slechter dan in het eerder in Limburg verloren duel met VVV (2-1) en ook nog slechter dan in de met 2-0 gewonnen thuiswedstrijd tegen RKC Waalwijk. Aan deze twee duels hadden de vaste volgers tot aan zaterdag de slechtste herinneringen.

Dat FC Groningen in Zuid-Limburg geen gemakkelijke avond te wachten zou staan, was te voorspellen door iedereen die de eredivisie een beetje volgt. Fortuna Sittard is in haar doorgaans slecht bezette stadion erg lastig te verslaan en pakte daar tot zaterdagavond maar liefst elf van de twaalf punten. Het natuurgras van de degradatiekandidaat staat bovendien bekend als het slechtste van de eredivisie, wat vlot combinatievoetbal al haast bij voorbaat uitsluit. Voor een technisch toch al niet hoogstaande ploeg als FC Groningen zou het daarom niet eenvoudig worden om na afloop met drie punten de in bus te stappen. Eind vorig jaar was dat er nog eentje (0-0) maar toen verdiende Fortuna eigenlijk nog meer de winst dan zaterdagavond het geval was. De thuisclub speelde veel defensiever dan toen en liet het balbezit aan FC Groningen (42 om 58%). Daar wist de ploeg van Buijs weer eens geen raad mee.

Keus

De keus van de trainer hielp daarbij niet mee. Buijs koos voor een startformatie met Mike te Wierik, Ko Itakura en Samir Memisevic als verdedigers. Deyovasio Zeefuik en Django Warmerdam schoven door naar het middenveld, waar met Ahmed El Messaoudi en Ajdin Hrustic slechts twee echte middenvelders opgesteld stonden. Aanvaller Mo El Hankouri bevond zich geregeld tussen de linies maar werd onvoldoende bereikt en eenmaal in balbezit deed hij er weinig mee.

De spelopbouw van FC Groningen was traag, maar desondanks nog vaak onzorgvuldig. Memisevic en Te Wierik zijn goede verdedigers maar niet gezegend met een snelle, strakke en zuivere inspeelpass. Tergend langzaam ging de bal rond. Ging de bal eens vooruit belandde die veel te vaak in Limburgse voeten. Ook met Memisevic op het middenveld werd het spel niet beter. De passing bleef onnauwkeurig. Net als een week eerder tegen Feyenoord kwam FC Groningen nauwelijks tot vlotte aanvallen, laat staan grote kansen. Alleen El Hankouri en Hrustic kwamen tot een schot op doel. De vooral counterende thuisploeg kwam dan in elk geval nog tot vier doelpogingen binnen de palen. Eén daarvan, een droge knal van Mark Diemers, was Sergio Padt te machtig, waarna de thuisclub uit de rebound de winnende goal kon maken.

Kleine ruimtes

Buijs zal tegen het meestal met twee spitsen spelende FC Utrecht waarschijnlijk opnieuw voor drie verdedigers opteren, maar het is de vraag of het verstandig is om voor dezelfde spelers te kiezen. Ook FC Utrecht zal de ruimtes klein houden en het FC Groningen heel lastig maken. Na twee wedstrijden met een trage opbouw en een magere aanvoer naar de spitsen lijkt het tijd om weer eens anderen de kans te geven. Ook al gezien de beperkingen van een aantal spelers. Met onder anderen Daniël van Kaam, Sam Schreck, Ramon Pascal Lundqvist en Gabriël Gudmundsson is er aan alternatieven geen gebrek.