Bezinning | UUT noordlaren

De Noordlarense Tia Ebbinge verzorgt regelmatig de rubriek UUT Noordlaren. Deze keer: Bezinning.

Zondagmorgen half acht stap ik mijn auto in, op weg naar de Dilgt in Haren om onze bewoners te verzorgen op de PG. Het is stil op de weg van Noordlaren naar Glimmen. Ik rij de A28 op, een bus rijdt net voorbij. Om mij heen verder geen auto’s te bekennen.

Bij de ingang van de Dilgt reinig ik mijn handen en zie bloemen, kaarten en tassen met spullen voor de bewoners liggen. Er is ook een prachtig groot ‘hart’ bezorgd voor de bewoners, met lieve teksten gemaakt door kinderen om iedereen een hart onder de riem te steken. Een ontzettend lief gebaar!

Het gebouw is op slot, mensen die dagelijks hun naasten bezoeken is nu even niet aan de orde. We proberen er met zijn allen te zijn voor onze kwetsbare bewoners en zetten de schouders eronder. We kleuren kaarten in, maken het gezellig met de lunch en eten nu ook op de groep. Bieden troost waar mogelijk.

Zondagmiddag twee uur stap ik mijn auto in, terug naar Noordlaren. Ik ben de Rijksstraatweg nog niet op of zie veel mensen naast elkaar lopen, elkaar van dichtbij passeren, veel fietsers en heel veel auto’s. Ik snap daar niets van...

Thuis denk ik aan alle mensen die op een creatieve manier iets doen om het dagelijks leven in tijden van corona enigszins draaglijk te maken. Geen brood verkoop in de Rieshoek? Steffie brengt het mij thuis: wel even een tas aan de deur hangen. Ik denk aan mijn medemens en kom tot bezinning in deze voor iedereen bizarre tijden.

Buiten is het lente, de zon schijnt. Over een paar uur weer de auto in, op weg voor een avonddienst.