Bestekbak | column Theo van der Werff

In mijn jeugd hadden we thuis een dressoir met op maat gemaakte lades met daarin een 24-delig zilveren bestek met inscriptie. Dat dressoir was bij Meubelfabriek Huizinga gemaakt in opdracht van mijn opa.

De lades waar het bestek in zaten waren bestekbakken van blauw fluweel. Ieder stuk bestek had een eigen plek en dat paste precies. Mooi om naar te kijken. Gelukkig heb ik dat bestek nooit hoeven poetsen. Mijn opa kon dat werk uitbesteden destijds. Dit bestek is na 100 jaar nog steeds in de familie en compleet.

25 jaar geleden hebben wij zelf een twaalfdelig bestek aangeschaft. Zilver vonden wij te prijzig en aan poetsen hadden wij geen zin. Dat bestek zat ook in een kast met voor ieder bestekdeel een eigen ruimte. Dat hebben we later in de keuken kunnen laten integreren.

Toen wij door de verhuizing naar een tijdelijk appartement gingen was er geen ruimte meer om dit bestek zo op te bergen, in laden met ruimte voor ieder onderdeel. Dus het bestek lag anderhalf jaar los in een paar laden en ik miste het overzicht om te kunnen zien of het compleet was, als ik de afwasmachine uitpakte.

Keukenindeling

Toen we eindelijk gingen verhuizen naar ons huidige appartement en we de keukenindeling zo gemaakt hadden dat er ruimte gecreëerd was om het bestek weer in de voorgevormde lades te leggen, was ik kinderlijk benieuwd om te zien of er niets verloren gegaan was van het bestek. En dat ieder stuk weer op zijn plek lag. Dat autisme om het zo op te kunnen bergen is misschien een afwijking maar ik kan er perfect mee leven. En ik ben iedere keer weer blij als ik de afwasmachine mag uitruimen en zie dat niets van het bestek ontbreekt.

Met dit autisme en daarnaast vormen van ADHD en dyslexie die elkaar compenseren, mag het leven van mij nog lang duren. Hopelijk gooit corona geen roet in het eten..

Theo van der Werff is Groninger ondernemer en accountant