Ook zonder te spelen is terugkeer Arjen Robben van veel waarde

GRONINGEN Ongekend groot is de blijdschap die Arjen Robben teweeg heeft gebracht met zijn besluit om te proberen als voetballer terug te keren bij FC Groningen.

Verloopt alles naar wens, dan beleeft de Groene Kathedraal in augustus de wederopstanding van de voetballer Arjen Robben tijdens een oefenduel met Heracles Almelo. Voetbalpasen in de zomer.

Terug in de tijd. Het is het voorjaar van 1996. Ik kijk samen met Martin Koeman naar een oefenwedstrijdje waaruit de laatste spelers voor een nieuw te formeren jeugdelftal moeten worden geselecteerd. Het niveau is hoog, constateert ook de vader van Ronald en Erwin tevreden. „En dan moet je bedenken dat de twee grootste talenten nog niet eens meedoen”, vertelt Koeman genietend. Gretig sla ik de namen Robben en Hoogstrate op in mijn geheugen.

Ruim vier jaar later. Jan-Hermen de Bruijn aan de telefoon. De hoofdredacteur van ELF belt enthousiast over Arjen Robben. Hij heeft hem zien spelen in een nationaal jeugdteam. Of ik Arjen ken en voor zijn blad wil interviewen. En óf ik hem ken: ik heb dan al vier jaar lang elke thuiswedstrijd van hem en zijn ook getalenteerde teamgenoten genoten. „Maar Robben is exceptioneel”, beaam ik. Ik ga hem interviewen, samen met zijn vader Hans.

Ik laat de Robbens het artikel voor publicatie lezen. Of ik mijn voorspelling dat Arjen binnen een jaar in het eerste speelt wat wil temperen, verzoekt Hans Robben. Dat doe ik. Twee weken later debuteert Arjen in het eerste... Twintig jaar later verheug ik me erg op zijn terugkeer als speler, maar verkneukel me ook bij de gedachte dat een groep grote aanvalstalenten veel van hem gaat leren.