Sporters en Geloof: 'Ik kan God wel vragen om drie punten, maar FC Emmen wordt toch geen kampioen' (Hilal Ben Moussa)

In deze eerste aflevering van onze nieuwe rubriek Sporters en Geloof spreken we sporters over hun religie, bijgeloof of het ontbreken van een overtuiging. In deze eerste aflevering moslim Hilal Ben Moussa, middenvelder van FC Emmen.

De islam kent vijf zuilen. Het zijn de vijf meest fundamentele religieuze verplichtingen van elke moslim onder de heilige wetten van de islam. Eén van die zuilen is het vijfmaal bidden per dag. Het liefst in de moskee, maar het mag ook op andere plekken. Bijvoorbeeld in het materiaalhok op De Oude Meerdijk.

Hilal Ben Moussa is er met enige regelmaat te vinden. Geknield op een handdoek van FC Emmen en met het gezicht naar Mekka, bidt de 28-jarige middenvelder van de Drentse eredivisionist tussen pionnen, ballenpompjes en hesjes tot Allah. ,,Ik bid voor gezondheid, voor mezelf en mijn naasten. Ik bid dat ik heel blijf’’, zegt Ben Moussa. Bidden voor een overwinning doet hij niet. ,,Ik kan God wel om drie punten vragen, maar FC Emmen wordt toch geen kampioen’’, lacht hij. Johan Cruijff zei het ooit al: ,,In Spanje slaan alle 22 spelers een kruisje voordat ze het veld opkomen. Als dat werkt, zal het dus altijd een gelijkspel worden.’’

Het bidden ten spijt, Ben Moussa is in de beginjaren van zijn loopbaan niet altijd heel gebleven. Liefst drie keer was de geboren Utrechtenaar lange tijd uit de roulatie door slepende knieblessures. Juist in die donkere tijden vindt hij kracht in zijn religie. ,,Ik merk dat ik bij tegenslag naar het geloof grijp. In moeilijke tijden is dat ook makkelijker. Juist als alles goed gaat, is het moeilijker om je vast te houden aan het geloof. Bij mijn blessures was ik niet teleurgesteld in God. Alles gebeurt met een reden. Bijvoorbeeld om je te behoeden voor andere dingen, dat weet je niet. Daar moet je niet bij stilstaan. Niemand zal een leven lijden zonder tegenslagen. En bovendien, zonder dieptepunten zullen er geen hoogtepunten zijn.’’

Het vijf keer bidden per dag vindt plaats op gezette tijden. Bijvoorbeeld kort voor zonsondergang. En als FC Emmen juist rond dat moment een wedstrijd speelt, vraagt Ben Moussa aan materiaalman Karel Hilbrands of hij een moment voor zichzelf mag hebben. ,,Karel is top’’, bejubelt Ben Moussa Hilbrands. ,,Hij zorgt ervoor dat ik altijd in het materiaalhok kan bidden. En bij uitwedstrijden regelt hij ook dat ik ergens terecht kan. Dan vraagt hij bij de tegenstander of er een plekje vrij is waar ik ongestoord kan bidden. De ene keer zit ik in een directiekamer of trainerskamer de andere keer ergens op de gang, zoals laatst bij de uitwedstrijd tegen FC Twente.’’

Ben Moussa werd in 1992 in Utrecht geboren als zoon van Marokkaanse ouders, die hem islamitisch opvoedden. ,,Het geloof is de leidraad in mijn leven. Ik ben zo opgevoed en probeer een zo goed mogelijke moslim te zijn. Dat betekent onder meer bidden, halal eten en geen alcohol drinken, maar het belangrijkst is mijn gedrag. Ik wil goed en vriendelijk zijn voor mijn medemensen, dát is voor mij de islam.’’

Vriendelijk zijn is niet altijd makkelijk. Zeker niet op het voetbalveld. Nog vorige week kreeg bijvoorbeeld Oussama Tannane een rode kaart na verbale agressiviteit richting scheidsrechter Richard Martens. ,,Zoiets gebeurt zo vaak op het voetbalveld’’, zegt Ben Moussa. ,,Het komt dagelijks op de training voor. Ik ben zelf ook geen heilige. Ik herinner me nog een wedstrijd van vorig seizoen - ik weet niet eens meer bij welke scheids - waarbij ik ‘fuck off’ tegen hem riep. De scheids zei: ‘hou je smoel’. Dan zeg je ‘sorry’ en ga je verder met de wedstrijd. Voetbal is nu eenmaal een sport vol emotie.’’

Ben Moussa bezoekt normaal gesproken iedere vrijdag de moskee. Tijdens de coronacrisis is het niet altijd mogelijk. Halalvlees haalt hij gewoon in Emmen. ,,Toen ik net bij FC Emmen speelde, wist ik nog niet waar ik dat hier kon halen. Toen ging ik nog wekelijks naar Utrecht. In die stad is iets meer diversiteit, dus zijn er genoeg plekken om halalvlees te halen, maar gelukkig weet ik nu ook waar ik dat in Emmen kan doen.’’

De middenvelder is niet de enige moslim bij FC Emmen, maar iedereen belijdt het geloof op een andere manier. Nooit knielt er iemand naast Ben Moussa in het materiaalhok van Hilbrands. ,,Ik denk dat we zo’n vijf, zes moslims in de selectie hebben’’, schat Ben Moussa. ,,Iedereen gelooft op z’n eigen manier.’’

Ooit zou Ben Moussa in een Arabisch land willen voetballen, een land waar de islam de standaard is. ,,Dat lijkt me een mooie uitdaging. Ik kan er mijn eigen taal spreken en het vaker lezen en schrijven, zodat ik dat verder kan ontwikkelen, dat lijkt me fijn. De Verenigde Arabische Emiraten lijkt me wel tof. Bovendien is het er heerlijk weer.’’

Ben Moussa zal in dergelijke landen op straat niet nagestaard worden als hij er met zijn hoofddoekdragende vrouw rondloopt. ,,Het stoort me wel eens dat mensen ons in Nederland nastaren. We leven in 2020, laat ons met rust, denk ik dan. Weet je, er is veel onwetendheid rondom de islam. Dat maakt me niets uit, ik wil niemand verplichten zich erin te verdiepen. Waar ik wel veel problemen mee heb is het oordelen van mensen zonder iets uit te zoeken. Na de aanslag van afgelopen week in Parijs ligt de islam ook weer onder een vergrootglas. Ik voel me niet geroepen om mij daar als moslim voor te verontschuldigen. Geen enkel geloof, ook niet de islam roept op tot moord of aanslagen.’’