Kroatische Karmen Vukasovic: ‘Ik voelde me eerst verloren in Groningen’

GRONINGEN Het is begin 2016 als de vriend van Karmen Vukasovic de kans krijgt om promotieonderzoek te doen aan de Rijksuniversiteit Groningen. Karmen vergezelt hem naar Groningen.

Na een moeizaam begin voelt de 28-jarige Kroatische zich nu thuis in de stad. Maar binnenkort verhuist het stel naar Utrecht.

Zagreb In het voorjaar van 1992 is het grote vreugde in huize Vukasovic: dochter Karmen wordt geboren. Karmen is het eerste kind in het gezin, waarvan moeder accountant is en vader voor een hulporganisatie van de Verenigde Naties werkt. Ruim een jaar later wordt er nog een meisje geboren en nog weer later een jongen. Een derde dochter maakt het gezin compleet. „Mijn jongste zus werd geboren toen ik al bijna 13 was”, vertelt Karmen. „We vormen samen een hecht gezin. Vooral de meisjes zijn close. In het begin woonden we bij onze grootouders, wat heel gewoon is in Kroatië. Later zijn we verhuisd naar een eigen huis in Zapresic, een soort voorstadje ten oosten van Zagreb.”

Veilige jeugd in Zapresic

Karmen blikt terug op een gelukkige en veilige jeugd in Zapresic. Na er haar middelbare school te hebben afgerond, keert ze terug naar Zagreb om daar geschiedenis te studeren. Ze haalt haar master en daarnaast een bachelor in filosofie. „Onze ouders hadden zelf ook graag aan de universiteit gestudeerd maar waren niet in de gelegenheid. Ze werden vanuit huis ook niet echt gestimuleerd. Dat hebben zij bij ons vieren wel gedaan.”

In haar eerste jaar aan de universiteit leert Karmen haar latere man kennen. „Sindsdien zijn we samen. Midden in mijn laatste studiejaar kreeg hij een promotieplaats aan de RUG. Omdat we niet zonder elkaar kunnen, ben ik hem naar Groningen gevolgd.” Voordat het stel naar Groningen verhuist, trouwen ze in Zagreb. Een maand na haar man - en vlak voor haar 24ste verjaardag - volgt zij hem naar Groningen. „Het idee om in het buitenland te wonen en te werken sprak mij altijd al aan, maar ik had niet specifiek Nederland of Groningen in gedachten. Nadat ik op internet wat had rondgekeken, leek Groningen mij wel een plaats waar ik mezelf zag wonen, al leek de taal me wel lastig. Omdat ik veranderingsgezind ben, vond ik het ook wel opwindend om te stap te zetten. Maar toen ik hier eenmaal was, voelde ik me erg verloren. Ik kende niemand, kende de stad niet, het huis voelde nog niet als thuis en ik verstond niemand. Bovendien was het in maart hier veel kouder dan in Zagreb.”

Nauwelijks tijd om te wennen

Het afronden van haar studie vraagt zoveel tijd en aandacht dat ze er in het eerste half jaar nauwelijks aan toekomt om aan Groningen te wennen en om haar nieuwe leefomgeving te verkennen.

Zodra Karmen klaar is met haar studie ontstaat er meer tijd voor andere zaken. Ze leert mensen kennen, vooral uit de werkomgeving van haar man, en gaat een cursus Nederlands volgen. Pas in 2018, wanneer ze als vrijwilliger voor City Central gaat werken, begint ze zich op haar gemak te voelen in haar nieuwe woonstad en begint ze zich echt in Groningen thuis te voelen. Ze leert dan heel veel mensen kennen en begint de taal en cultuur steeds beter te begrijpen. „Ik zal later altijd met heel veel plezier aan deze periode terugdenken”, weet ze nu al. In mei 2019 krijgt ze een vaste aanstelling bij de RUG. Daar is ze heel blij mee. „In Kroatië is het moeilijk voor jonge academici om een baan te vinden.”

Perfecte stad voor een gezin

De buurt waar ze woont doet haar denken aan haar geliefde Zagreb. In zijn algemeenheid vindt ze Groningen prettig. „De stad is niet groot, je kunt overal met de fiets komen. De stad heeft ook een jonge bevolking. Dat is in Zagreb heel anders.” Aangenaam verrast was ze dat bij mooi weer iedereen buiten zit, net als ze thuis gewend was. De mooiste plekken in Groningen vindt ze het Noorderplantsoen en het gebied rondom het Universiteitsgebouw aan de Broerstraat. „Ik voel me erg verbonden met de RUG en het is een belangrijk deel van mijn leven.”

Hoewel ze Groningen als haar tweede thuis is gaan beschouwen, gaan zij en haar lief binnenkort naar Utrecht verhuizen. „Mijn man heeft daar een nieuwe baan gekregen. Ik blijf hier werken en pendel heen en weer. Twee uur heen, twee uur terug. Of we hier ooit terugkomen? Ik hou van nieuwe plaatsen ontdekken, maar wie weet. Groningen is een perfecte stad voor een gezin.”