Trees Roose uit Haren geeft vorm aan de wereld via woorden

Trees Roose is een van de drie winnaars van de schrijfwedstrijd familieverhalen in het kader van de leescampagne Nederland leest van Biblionet Groningen. Zij schreef het ontroerende verhaal ‘Het zusje’.

Voor Roose was het meer een bevestiging dan een verrassing dat ze werd uitgeroepen tot een van de winnaars van de schrijfwedstrijd. Roose: „Ik heb in het voorjaar corona gehad en heb nog steeds last van virusmist in mijn hoofd. Ik schreef altijd al graag verhalen, maar deze wedstrijd was ook een persoonlijk projectje om de pen weer eens op te pakken.”

Een monumentje

Roose schreef het familieverhaal: Het zusje. Over wat dit voor haarzelf betekent vertelt ze: „Ik heb ooit een boek geschreven over mijn familiegeschiedenis, waarin het dode zusje op een zijspoortje was beland. In dit verhaal komt een moment voor dat ik voor het eerst ontroerd word door een blond kindje dat maar twee jaar is geworden en waar nooit meer iemand aan denkt. Sterker nog, iedereen die haar ooit heeft gekend is al dood. Ik heb zo geprobeerd een monumentje voor haar op te trekken, het vergeten kleine meisje, in stilte verdronken, met exact dezelfde naam als ik, waarvan nu alleen nog maar een oud zwart-witfotootje resteert.”

Over Trees Roose

Roose is gepensioneerd, oppas-oma, vrijwilligster bij het Forum in Groningen, taalmaatje, schrijft levensverhalen voor uitvaarten en spreekt ze ook uit. Je kan Roose kennen als organisator van het Harens Dictee. Roose: „In Haren heb ik tien jaar lang het dorpsdictee geschreven en gepresenteerd, een verschrikkelijk leuk evenement in de Dickensroom in de bieb. Spelling wordt over het algemeen gehaat, d’s en t’s kunnen mensen tot waanzin drijven, mensen willen nog steeds seks met een x, maar ik vind het fascinerend en ben er toevallig ook een beetje goed in.”

Ze schreef altijd graag, en is per ongeluk in de journalistiek terechtgekomen toen zij nog werkte bij de reclassering, en in de redactie kwam van hun landelijk nieuwsmagazine. „Naast artikelen en interviews schreef ik columns over de kleurrijke mensen die ik tegenkwam in de wereld van criminaliteit. Daar is een boekje van gemaakt: De Groezelige Groenteman. Daarna ben ik naar de School voor Journalistiek gegaan”, zegt Roose.

Roose schrijft graag over wat haar voor de voeten komt. „Ik ben geen echte schrijver die elke ochtend om 9 uur aan de laptop gaat zitten. Hoe meer je je verbaast of opwindt, hoe creatiever je wordt. Ik denk dat ik qua aard een columnist ben. Ik hoor en zie alles om me heen, dat gaat vanzelf, en ik geef graag vorm aan de wereld via woorden.”

Trots & inspiratie

Ze is het meest trots op haar boek: Alleen Maar Mijn Moeder (te verkrijgen als e-book). Roose: „Dat een echte uitgever het de moeite waard vond. Ik heb er mooie reacties op gekregen. Maar ik herinner me ook dat ik jaren geleden een doorwrocht stuk had geschreven voor de Volkskrant. De dag erna hoorde ik dat premier Balkenende mij letterlijk citeerde. Ha!”

Over wie haar inspireren zegt Roose: “Échte schrijvers, zoals de jonge Marieke Lucas Rijneveld, wat een verteltalent. Of Jeroen Brouwers. Zijn vloeiende en monumentale taalgebruik is fenomenaal. En mijn all-time favourite is natuurlijk Gerard Reve. Stilistisch onnavolgbaar en geestig tot op het bot, en zijn gedichten zijn nog steeds ontroerend.”

Luisterboek

Van haar nieuwste en winnende verhaal ‘Het Zusje’ is een luisterboek gemaakt, die te beluisteren is op het Spotify-kanaal van Biblionet Groningen. Wat hoop je dat de luisteraars uit uw verhaal halen? Roose: “Ik vind het al prachtig als mensen denken: wat een mooi verhaal!”