FC Groningen compenseert veel met strijd

GRONINGEN Puur voetbaltechnisch gezien speelde FC Groningen zondag tegen Fortuna Sittard waarschijnlijk een van de minste wedstrijden van het seizoen. Maar de grote teamgeest en de formidabele inzet compenseerden veel.

Ondanks het magere spel van hun favorieten zal een groot deel van de aanhang voor de buis hebben genoten van de enorme vechtlust die de ploeg van Danny Buijs in de wedstrijd stopte.

Momenten van grote schoonheid

Tussen alle geren en gedraaf, mislukte passes en aannames waren er ook ditmaal, zoals in bijna elke wedstrijd van de groenwitte of paarse knokploeg, momenten van grote schoonheid te zien. Die bewaarde FC Groningen tegen Fortuna voor beide goals, de 1-0 en de afgekeurde 2-0. Bij de 1-0 waren het knappe passje van Tomas Suslov en de afronding van Paulos Abraham prachtig; bij de tweede goal was dat de opzet naar de afronding. Een subliem hakje van Ramon Pascal Lundqvist bracht Abraham in stelling waarna de jonge Zweed koel afrondde. Voor de rest viel er vooral te genieten van het knappe verdedigen - met weer een hoofdrol voor Ko Itakura - en de enorme ijver die het elftal tentoonspreidde. In Fortuna trof FC Groningen een tegenstander die van de laatste zes uitwedstrijden er vijf had gewonnen en één gelijk had gespeeld. Normaal heeft FC Groningen een beter elftal dan Fortuna, maar met

Vier basisspelers ontbraken

Matusiwa, El Messaoudi, Gudmundsson en Joosten - Robben noemen we maar niet - ontbraken er maar liefst vier basisspelers. En van de spelers die wel aan de aftrap stonden, zat Strand-Larsen tegen overbelasting aan. De spits raakte vlak voor rust geblesseerd om in de tweede helft niet terug te keren. Danny Buijs vertelde na afloop de jonge Noor sowieso te hebben willen vervangen door Abraham omdat hij na de rust met drie bewegelijke spitsen wilde spelen.

Spelers die hun kansen pakken

Even terug in de tijd. Voor de winterstop had FC Groningen een periode dat het behalen van de punten samenging met steeds beter voetbal. Het was de periode waarin er een vast elftal aan het ontstaan leek. Met uiteraard Padt in doel en daarvoor Itakura en Van Hintum als centrale verdedigers en Dankerlui en Gudmundsson als backs. Met Matusiwa en Van Kaam als controleurs en Da Cruz, El Messaousi en Joosten als de drie aanvallers achter spits Strand-Larsen.

Het bekerduel met FC Emmen zorgde voor een ommekeer. Joosten viel er geblesseerd uit en Matusiwa hield er een een blessure aan over. Na een moeizaam herstel raakte Matusiwa opnieuw geblesseerd - nu aan een enkel - in de kansloos verloren uitwedstrijd tegen Vitesse. El Messaoudi raakte toen ook geblesseerd aan een enkel en heeft net als Matusiwa sindsdien niet meer gespeeld. Joosten is nog steeds niet langer inzetbaar dan een kwartier. Maar er zijn ook spelers die door de blessures hun kansen hebben gepakt. Tomas Suslov maakt een spectaculaire ontwikkeling door en Mo El Hankouri heeft bijkans een metamorfose ondergaan. De fragiele dribbelaar van weleer is een echte bikkelaar geworden. En ook nog eentje met creativiteit.