FC Groningen mist rustpunten op middenveld

GRONINGEN De overwinning op VVV in Venlo was alweer de zesde van FC Groningen in een uitwedstrijd. Dat zijn er veel voor Groningse begrippen. Was het resultaat goed, het spel was dat niet. Dat kon ook met tien man beter.

Op de inzet van FC Groningen valt sinds Buijs hoofdtrainer is doorgaans niets aan te merken. Ook in Venlo niet. Het elftal dat na 20 minuten door de rode kaart voor Azor Matusiwa tot een tiental werd gereduceerd, hield tegen een man meer goed stand. De thuisploeg wisselde na een half uur aanvallend, maar voetbalde niet meer dan twee serieuze kansen bij elkaar. Dat kwam behalve door een gebrek aan aanvalskwaliteit ook door het compacte verdedigen van FC Groningen dat in ondertal van een aanvallende variant van 3-5-2 omschakelde naar 5-3-1.

Met slechts tien man creëerde FC Groningen in de tegenaanval veel minder dan mogelijk zou zijn geweest met een wat betere middenveldbezetting. Andermaal bleek dat de selectie van Buijs een rustpunt op het middenveld mist. Een speler die de bal even in de ploeg houdt en ook een goede steek-, diepte- of wisselpass in huis heeft. De selectie van FC Groningen telt nu te veel spelers die of vooral goed zijn in de bal afpakken of die graag een dribbel inzetten.

Investeren in een vaardige verbindingsspeler

Om de aanvoer naar de aanval gestroonlijnder te laten verlopen zou FC Groningen moeten investeren in een technisch en tactisch vaardige verbindingsspeler. Eentje die de vele dribbelaars aan het werk kan zetten. Want daaraan ontbreekt het niet in de selectie. Dribbelaars genoeg.

Mo el Hankouri, Gabriel Gudmundsson, Alessio Da Cruz, Patrick Joosten, Tomas Suslov en ook nieuweling Paulos Abrahem, allemaal kunnen ze een tegenstander uitspelen. Hen aan de bal krijgen, of anders de bal even rond laten gaan lukt minder. Daarvoor heb je spelers nodig die het spel kunnen versnellen of vertragen.

Het volgende transferwindow zal uitwijzen of de technische leiding van FC Groningen dat ook zo ziet.