Haren Draait Door: Open brief aan Sinterklaas

Haren - Open brief:

Lieve Sinterklaas, Gelukkig, U bent er weer. Ik zag U samen met de zwarte pieten over de Rijksstraatweg naar het gemeentehuis lopen. Van jongs af aan heb ik Uw intocht in Haren meebeleefd. U kwam met de boot, de koets, te paard, met de brandweerauto of de trein en ik herinner me ook nog een helikopter. Als een vorst sprak U ons toe van hoge bordessen. Nu loopt U gewoon door ons dorp en maakt contact met ons, die naar U uitkijken. U bent nog steeds gewoon mijn Sinterklaas. Als klein kind was ik een beetje bang voor U, maar die zwarte pieten met hun grappen en grollen zorgden voor ontspanning. Soms dacht ik er een te herkennen, maar dat zal wel een vergissing zijn geweest. Zwarte Piet schreef  'Juf is gek' op het bord en strooide pepernoten. Dan dacht je er niet meer aan dat je misschien wel bij U op schoot moest komen of dat er iets slechts in het Grote Boek zou staan. Het moet U vreemd te moede zijn, die Pietse twisten in ons land. U behoort al eeuwen tot ons cultureel erfgoed. U moet blijven, als is het alleen al om de ander in een mooi gedicht de les te kunnen lezen. Zwarte Piet is onlosmakelijk met U verbonden en heeft een zwart gezicht. Ik heb me, als kind, nooit afgevraagd waarom het zwart is. Als kind aanvaard je de werkelijkheid zoals die is. Wat je ziet is wat je krijgt. Zwarte Piet is een naam, een aanduiding voor Uw helpers als groep. Mensen, die voor Zwarte Piet spelen, noemen we zwarte pieten. Over hen gaan onze twisten. U hebt heel veel helpers nodig om Uw grote klus te kunnen klaren, zwarte pieten. Dat zijn toneelspelers, zoals we weten. Daarom kunnen zij zich schminken zoals zij dat willen en daarna hopen dat we nog herkennen dat ze bij U horen. Want Uw verhaal gaat over Sinterklaas en Zwarte Piet en aandacht voor de ander. Aan dat voorbeeld van vrijgevigheid mogen we best eens per jaar herinnerd worden. Dat is toch nog steeds Uw bedoeling ? Mag ik U ook iets vragen ? Een suggestie doen voor een cadeau ? Het mooiste cadeau dat U ons Nederland als natie kunt schenken is misschien wel de moed om ons eigen verleden bespreekbaar te maken. Past dat in een schoen ? Vast wel. Mijn wortel ligt al klaar. Tot ziens, Henkie