Stichting Ouderenvervoer Haren zoekt dringend vrijwilligers

Haren - Stichting Ouderenvervoer heeft het druk. Te druk. Wijzigingen in de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) vanaf 1 januari versterken dit. Vanaf deze datum zal het zorgbeleid worden overgeheveld naar de gemeente Haren en zullen er nog meer aanvragen komen. De stichting heeft daarvoor dringend extra vrijwilligers en een subsidie nodig. Gaat dat lukken?

Markus Velthuis was een van de oprichters van Stichting Ouderenvervoer Haren en is nog altijd bestuurslid. Velthuis: "We rijden dagelijks met een Mercedesbus en een personenauto. Zo'n 35 vrijwilligers zorgen ervoor dat mensen die dat nodig hebben vervoerd worden. We zeggen altijd 'we doen het voor die éne mevrouw die anders niemand meer zou zien.' Maar feitelijk vervoeren wij natuurlijk duizenden mensen. We ontstonden ooit vanuit het idee dat we mensen naar het dorpshuis in Oosterhaar zouden brengen. Toen we onze eerste bus kochten, gingen we uit van 7500 kilometer per jaar. Inmiddels hebben we onze vijfde bus en derde auto en die leggen samen zo'n 85.000 kilometer per jaar af. Onlangs hebben we er voor de komende periode een derde auto bij gehuurd, omdat we de drukte anders niet meer aan kunnen. Die auto willen we zelf aanschaffen maar dan zal ons financiële draagvlak verbeterd moeten worden." In stilte Op 25 maart 1999 werd Ouderenvervoer officieel opgericht na een voorbereiding van een jaar. Het ging bescheiden en in stilte. Met ons interview treedt de stichting voor het eerst naar buiten, omdat het echt niet meer anders kan, er zijn vrijwilligers nodig. De stichting is wel bang voor scheve blikken vanuit de taxisector. Oneerlijke concurrentie? Velthuis: "Nee, wij vervoeren mensen die het echt anders niet kunnen betalen. We werken tegen kostprijs met strippen van 1 euro. Een van de verste ritten is naar het UMCG. Dat kost heen en terug 10 euro. Maar stelt u zich die zieke inwoner van Haren voor die er driemaal per week naar toe moet. Kan die veertig euro per keer betalen voor een taxirit? Nee, die komt er zonder ons gewoon niet." Namens de overheid De overheid wil besparen op zorgkosten en hoopt dat veel taken worden overgenomen door vrijwilligers. Haren heeft 18.000 inwoners, van wie een groot deel met een rijbewijs, dus moet het vinden van vrijwilligers voor Ouderenvervoer niet moeilijk zijn. Toch? Veltman: "Dat valt tegen. Ik heb laatst een advertentie gezet en er reageerden twaalf mensen. Daarvan bleven er na de sollicitatie een paar over. Je moet bijvoorbeeld wel regelmatig een hele dag beschikbaar zijn, anders kunnen we er geen planning op maken. Ook dreigen we nu chauffeurs te verliezen doordat ze overbelast raken. De gemeente bouwt het WMO-vervoer af en stuurt alles maar door naar ons. De chauffeurs werken zich het apezuur. Ze hebben soms niet eens meer tijd voor de lunchpauze of de wc. Dat werkt zo niet langer. Vandaar die extra auto. En een subsidieaanvraag van de gemeente. Dat is ook voor het eerst, want tot nu toe hebben we altijd onze eigen broek opgehouden. Nu vallen door de crisis steeds meer van onze sponsors weg in een tijd dat er steeds meer een beroep op ons wordt gedaan. Het kan echt niet meer anders."

Politiek

Je wordt een integraal onderdeel van het overheidsbeleid en vraagt om een bescheiden tegemoetkoming in de kosten, in de vorm van een subsidie. Dat moet wel lukken. Toch? "Nou, dat is helemaal niet zo zeker. We zijn nu de partijen aan het benaderen. De gemeente heeft er moeite mee om ons te vertrouwen. Wij werken al vijftien jaar op onze manier, maar nu moeten ze er opeens uren en uren over vergaderen en wil men blijkbaar grip hebben op wat we met dat geld doen. Een simpele beslissing duurt maanden. Op deze manier help je het hele ouderenvervoer naar de filistijnen. We werken met mensen voor wie dit hun hele leven is en dat vaak al vijftien jaar doen. Die soms de planning - een moeilijke en verantwoordelijke klus - soms nog vanaf hun ziekbed doen omdat ze zich zo verantwoordelijk voelen. Soms zijn er 84 telefoontjes op een dag. Als je onze medewerkers niet het vertrouwen gunt, dan lopen ze weg." Als chauffeur maak je natuurlijk heel wat mee. Dankbaarheid maar soms ook onbegrip. Mensen hebben er niet altijd begrip voor als ze even moeten wachten voordat we ze kunnen ophalen. Velthuis: "Het komt bijvoorbeeld ook voor dat een mevrouw haar man net is overleden. Of de chauffeur even mee kan kijken wat voor das hij om moet? En welk pak? Je beseft dan ook vaak dat je echt wat kunt betekenen voor mensen die het hard nodig hebben. We rijden alle dagen van het jaar behalve op nieuwjaarsdag. En we zitten op de meeste dagen vol. Wij brengen en halen mensen die anders nooit meer het huis uit komen. Wie gaat dat doen als wij er niet meer zouden zijn? Wilt u vrijwilliger worden bij Stichting Ouderenvervoer Haren? Hebt u twee of drie dagen per maand vrij om een dag te rijden met mensen die uw hulp goed kunnen gebruiken? Hebt u affiniteit met ouderen? Neem dan contact op met Stichting Ouderenvervoer Haren: markus.velthuis@ziggo.nl Dit is deel drie in onze serie over de decentralisatie van de zorg in Haren. In onze eerdere delen interviewden we directeur Fred Landwaart van Stichting Torion en Anne Boersma van de ouderenbond ANBO.