De interviewestafette

HAREN - In de interviewestafette interviewt Kees Romijn Hareners. De geïnterviewde geeft het stokje zelf door aan de volgende. Deze keer lijk ik voor het interview terecht te zijn gekomen in een stukje Engeland maar het is toch echt Haren, ofwel het Hemmenkamp gelegen tussen de Dilgtweg en het Maartenscollege.

Links en rechts van een groene glooiende heuvel staan de monumentale met riet bedekte landhuizen die wonderwel passen in het landschap. Bij een van de twee-onder-een-kaphuizen moet ik zijn. Dirk Jan Scholing doet open en vertelt dat de huizen in 2002 zijn gebouwd. We nemen plaats aan de grote tafel met zicht op de tuin “waaraan nog wel wat te doen, mijn vrouw heeft er een mooi ontwerp voor gemaakt.”

Van Hoogeveen naar Haren

“Ik ben opgegroeid in Hoogeveen in een gezin met vader, moeder en twee broers. Mijn vader was zakenman: hij verkocht onder meer elpees onder de naam J&D Discothiek, waarbij de J stond voor Jaap, mijn vader, en de D voor Dirk, mijn opa. Ik ben trouwens vernoemd naar mijn beide opa’s. In 1978, ik was toen 19 jaar, besloten mijn ouders te emigreren. Mijn jongere broers zijn meegenomen en ik ben als enige gebleven. Een beslissing met impact, waarbij ik goed ben opgevangen door mijn opa en oma, door mijn schoonouders – ik had al een vriendin – en door de mensen waar ik op kamers woonde. Ik ben door de beslissing te blijven ook sneller volwassen geworden. Mijn eerste vrouw werkte in Hoogeveen en we besloten op zoek te gaan naar een plaats met een station. In 1986 zijn we in Haren gaan wonen, eerst aan de Vossebulten en later hebben we een huis laten bouwen aan het Jufferpad. In september 2018 hebben mijn tweede vrouw en ik dit huis gekocht. Als vrijwilliger heb ik in Haren een bijdrage geleverd als penningmeester bij Vluchtelingwerk in Onnen (Vlechtwerk) en eerder bij voetbalclub Gorecht.”

Werk en geloof

“Via de mavo en de meao heb ik in 1981 de heao gehaald en ben ik getest als uitblinker in getallen. Uit vijf sollicitatiebrieven die ik toen heb geschreven, kreeg ik vijf oproepen. Gasunie reageerde het snelst en daar kon ik snel beginnen met een traineeship in Groningen. Ik had een goede begeleider gehad, ben begonnen als junior boekhouder en heb ‘in de modder gestaan’, waarbij je allerlei processen leert kennen. Op mijn 29e was ik een van de jonge leidinggevenden in de administratief/economische richting. Het werd duidelijk dat Gasunie gaat krimpen en ik dacht: als ik er over twee jaar nog werk, vind ik het dan nog leuk? Je kunt beter spijt hebben van iets dat je hebt gedaan dan van iets dat je niet hebt gedaan. Daarom heb ik besloten gebruik te maken van de vertrekstimuleringsregeling: ik heb tot februari van dit jaar bij Gasunie gewerkt en de overdracht gedaan. Nu ben ik bezig uit te zoeken wat ik ga doen, ik ben van plan als zzp’er als controller aan de slag te gaan. Ook ben ik door de Christian Church Groningen/Christelijk Centrum Groningen (CCG), gevestigd in de Goede Herderkerk, gevraagd om beheeractiviteiten te doen. Ik ben kerkelijk opgevoed maar heb geen belijdenis gedaan en ben niet opgenomen in de kerk. Na 30 jaar, tijdens de ziekte van mijn vrouw, ben ik weer naar de kerk gegaan. In 1999 werd er borstkanker bij haar geconstateerd die later weer terugkwam. En op skivakantie in Zuid-Duitsland in december 2007 bleken er overal uitzaaiingen te zijn en was haar bekken helemaal broos geworden. De dokter aldaar, die stage had gelopen in het UMCG, kende een specialist in het UMCG. In de periode van bestralen hebben we een genezingsdienst in Zwolle bijgewoond en hebben we een kerk gezocht die voor je gaat bidden. Of het door het bestralen of bidden is gekomen, zullen we nooit weten, maar na een paar maanden mocht en kon ze weer lopen en zelfs skiën. Helaas is ze op 23 december 2014, op de dag af zeven jaar na de eerste diagnose, overleden aan een tumor in haar hoofd. Een half jaar geleden ben ik getrouwd met mijn tweede vrouw en zijn we gelukkig met een samengesteld gezin met zes kinderen met aanhang en ook al zes kleinkinderen. Dit grote huis is handig om (familie)bezoek te laten overnachten.”

Herindeling

“Alhoewel het een voldongen feit is, ben ik steeds een fervent tegenstander van de herindeling geweest. Ik vind dat de provinciale en landelijke politiek een kwalijke rol erbij hebben gespeeld onder het mom van ‘dit is ook democratie’. Ik wil bij het dorp Haren horen en vraag mij af dat gewaarborgd blijft.”

Volgende geïnterviewde

“Ik geef het interviewstokje door aan Johan de Groot.”

Kees Romijn